Zmiany personalne w Heidelberg Polska
Z dniem 7 sierpnia br. stanowisko dyrektora finansowego firmy Heidelberg Polska sp. z o.o. objął Maciej Pachulski. Z dniem 27 lipca br. swoją pracę w firmie zakończył Włodzimierz Jarosiński, dotychczasowy wiceprezes zarządu Heidelberg Polska. Od tej chwili jednoosobowy zarząd firmy stanowi Krzysztof Pindral, prezes zarządu. „Zarząd firmy Heidelberg dziękuje Panu Włodzimierzowi Jarosińskiemu za jego długoletnią pracę i poświęcenie na rzecz firmy” – przeczytaliśmy w informacji od firmy.


Krzysztof Sadziński w dziale handlowym Agfy
Od 1 września br. do działu handlowego Agfa Graphics sp. z o.o. dołączył Krzysztof Sadziński, dotychczas zastępca kierownika serwisu ds. aplikacji. Pełni funkcję Pre-Sales Managera, wspierając zespół handlowców firmy w zakresie sprzedaży specjalistycznego oprogramowania. Do jego obowiązków należy m.in. przygotowywanie i prowadzenie szkoleń specjalistycznych dla pracowników działu prepress w zakresie elektronicznego przygotowania i przetwarzania danych.
Krzysztof Sadziński jest związany z polskim oddziałem Agfy od 1996 roku. Przez osiem lat pełnił w nim funkcję kierownika centrum szkoleń i prezentacji, odpowiadając za szkolenia, instalacje i wdrożenia elektronicznych systemów przygotowania form drukowych. W roku 2004 objął stanowisko zastępcy kierownika serwisu ds. aplikacji, w ramach którego – poza wyżej wspomnianymi działaniami – zajmował się też przygotowywaniem prezentacji, ofert i wsparciem dla klientów.
Podczas ponaddziesięcioletniej pracy w Agfie Krzysztof Sadziński uczestniczył w planowaniu i wdrażaniu nowych technologii CtP w segmentach druku gazetowego, akcydensowego i opakowań. Do jego szczególnych osiągnięć należą pierwsza w Polsce instalacja systemu CtP Agfa :Polaris 100 w drukarni gazetowej Polskapresse Oddział Prasa Łódzka i opracowanie polskiej wersji językowej systemów workflow Agfa :Apogee Series 3 i :ApogeeX.
Krzysztof Sadziński ma 39 lat i jest kawalerem. Prywatnie interesuje się sportem; amatorsko uprawia tracking rowerowy, narciarstwo i windsurfing.


Nowy Marketing Manager w drukarni Opinion
W połowie września br. do zespołu firmy Opinion sp. z o.o. dołączyła Dorota Klimiuk, która objęła stanowisko Marketing Managera. Wcześniejsze jej doświadczenia związane były z branżą kosmetyczną, gdzie realizowała projekty z obszaru sprzedaży, marketingu i PR. Swoją karierę rozpoczęła w firmie Nivea Polska SA w Poznaniu, a po przeprowadzce do Gliwic zajmowała się zarządzaniem siecią drogerii franczyzowych. Pierwszym wyzwaniem dla Doroty Klimiuk w firmie Opinion był udział w międzynarodowych Targach Komunikacji Wizualnej Viscom 2007 w Düsseldorfie, podczas których gliwicka drukarnia zaprezentowała swoje produkty i usługi.


Zmiany w zarządzie Opolgrafu
Z dniem 1 października 2007 r. w zarządzie drukarni Opolgraf SA nastąpiły zmiany. Dotychczasowy prezes Jerzy Nagórski zrezygnował z tego stanowiska. Przyjął propozycję objęcia stanowiska jednego z szefów dużej międzynarodowej firmy produkującej części do samochodów GM, Volkswagen, Audi, Saab. Od tej chwili zarząd drukarni stanowią dwie osoby. Stanowiska prezesa i wiceprezesa objęli wieloletni dyrektorzy Mirosław Szewczyk i Bartosz Mazurkiewicz. Nowi prezesi zamierzają kontynuować dotychczasową politykę firmy i mają nadzieję na podtrzymanie pozytywnych relacji biznesowych z klientami.
Mirosław Szewczyk, absolwent Uniwersytetu Opolskiego, kierunek „Ekonomia” o specjalności „Marketing”, jest wykładowcą Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Opolu oraz Wrocławskiej Szkoły Menadżerów. Ma dziesięcioletnie doświadczenie na stanowiskach menedżerskich w mediach i przedsiębiorstwach Opolszczyzny. Od pięciu lat związany jest z drukarnią Opolgraf SA jako dyrektor handlowy.
Bartosz Mazurkiewicz ukończył Akademię Ekonomiczną w Krakowie, kierunek „Finanse i bankowość”, specjalność „Finanse przedsiębiorstw”. Od ponad dziesięciu lat działa w branży finansowej. Zajmował stanowiska kierownika działu planowania i analiz, kierownika działu informacji zarządczej i obrotu publicznego w spółce giełdowej. Od trzech lat związany jest z drukarnią Opolgraf SA jako dyrektor finansowy.

Cyfrowe nowości Sun Chemical Screen
Firma Sun Chemical Screen wprowadziła do oferty nowy atrament solwentowy i dwa łatwe w instalacji systemy podajników, przeznaczone do wielkoformatowych urządzeń cyfrowych Seiko Color Painter, Hewlett-Packard i Océ.
Nowe produkty Sun Chemical Screen, oferowane pod marką Streamline i nazwami SCP oraz SCP Plus, mają być tańszą alternatywą dla drogich materiałów eksploatacyjnych oferowanych przez producentów urządzeń takich jak Seiko Color Painter, Hewlett-Packard i Océ. Sun Chemical Screen szacuje, że wykorzystując nowe produkty tej firmy około 2000 europejskich drukarń cyfrowych korzystających z urządzeń Color Painter 64/100, HP 9000/1000 i Océ 6060/6100 może zredukować koszty związane z zakupem materiałów eksploatacyjnych nawet o 50%.
Dla wszystkich zainteresowanych korzystaniem z atramentów Streamline firma Sun Chemical Screen stworzyła bardzo prosty proces instalacji systemów SCP/SCP Plus. Są one sterowane za pomocą mikroczipów i mogą być dostosowywane przez operatora, co eliminuje konieczność dostosowywania oprogramowania wykorzystywanego w danej drukarni. Raz zainstalowane litrowe pojemniki z atramentem mogą być uzupełniane w czasie pracy urządzenia, pozwalając tym samym na kontynuację drukowania – jest to prawdziwe osiągnięcie w dzisiejszym konkurencyjnym środowisku.
Tony Cox, menedżer ds. cyfrowego biznesu i marketingu Sun Chemical Screen, powiedział: „To bardzo ważne, że drukarze mają teraz większy wybór przy zakupie atramentów. Poszerzanie rodziny atramentów Streamline i wprowadzenie dwóch systemów podajników Sun Chemical Screen powoduje, że zmiana atramentu dla użytkownika jest wygodna i mniej ryzykowna niż kiedykolwiek wcześniej. Oprócz korzyści finansowych płynących z używania atramentów Streamline klienci firmy otrzymają także wsparcie Sun Chemical i gwarancję bezpieczeństwa transakcji.”
Produkty Streamline są kompatybilne z około 70% pracujących obecnie na rynku cyfrowych maszyn wielko-formatowych. Sun Chemical Screen planuje zwiększyć ich rolę w najbliższych miesiącach poprzez kolejne premierowe produkty.
*
O korzyściach płynących z używania atramentów Stream-line przekonała się m.in. wielkoformatowa drukarnia cyfrowa z Fürth w Bawarii – POS Hauptmannl – będąca użytkownikiem opartych na rozpuszczalnikach atramentów Streamline 0219 w wielkoformatowych maszynach Vutek. Hartmut Hauptmannl, dyrektor zarządzający drukarni, ogłosił oszczędności w kosztach atramentów rzędu 40% od czasu wprowadzenia produktów Streamline 0219 do codziennej produkcji. Wiąże się to ze zmniejszonym ich zużyciem i niższymi cenami.
Sun Chemical Screen rozpoczął dostarczanie atramentów dla Hauptmannl prawie trzy lata temu zwiększając tym samym wydajność drukarni, powodując oszczędności czasu produkcji i zapewniając bezproblemowy przebieg prac. Atramenty Streamline wykorzystywane w drukarni Hauptmannl przyspieszyły produkcję również dzięki wyeliminowaniu czasochłonnego procesu czyszczenia zapchanych głowic drukujących i umożliwieniu zachowania dłuższych przerw między rutynowymi działaniami konserwującymi.
Dodatkowa korzyść dla POS Hauptmannl to zmniejszenie zużycia atramentów, co jest możliwe dzięki ulepszonej ich stabilności, odporności UV i zaawansowanej zwartości pigmentacji.
„Proces produkcji w naszej drukarni jest teraz w pełni stabilny i bezproblemowy” – mówi Hartmut Hauptmannl. „Korzyści widoczne są również w zakresie stabilności, pigmentacji oraz zmniejszonego zużycia atramentu. Obecnie zużywamy około 10% mniej atramentu niż wcześniej przy takiej samej ilości prac. To w połączeniu z oszczędnościami związanymi z cenami atramentów daje nam redukcję kosztów całkowitych rzędu 40%, a jednocześnie zapewnia naszym klientom wyższą jakość produktów. Sun Chemical Screen oferuje doskonały serwis i błyskawiczne dostawy atramentów w każdym czasie. Nasi klienci są zadowoleni z jakości prac osiąganej dzięki dostrzegalnym właściwościom atramentów Streamline.”
Trevor Pratt, dyrektor ds. biznesowych i marketingu w Sun Chemical Screen, powiedział: „Opinie klientów takich jak POS Hauptmannl mówią same za siebie. Dzięki naszym własnym audytom i zwrotnym informacjom wiemy, że nasi klienci uzyskują znakomitą wartość dodaną dzięki zastosowaniu nowych atramentów. Dzieje się tak za pomocą korzyści płynących z kompletnego pakietu jakości atramentów dostosowanych do najpopularniejszych maszyn, wsparcia inżynieryjnego i oszczędności.”


Wygrzewarka TPM CR-1600 w drukarni Apiko
Gdańska firma Apiko Systemy Reklamowe ponownie poszerzyła swój park maszynowy, tym razem o wygrzewarkę CR-1600. W pomorskiej firmie pracuje ona w tandemie z ploterem Mutoh Viper TX.
Mutoh Viper 65 TX pracuje równolegle z wygrzewarką TPM CR-1600. Wydruki na tkaninach po wyjściu z plotera są bezpośrednio utrwalane termicznie. Technologia ta pozwoliła na uzupełnienie dotychczasowej oferty firmy o druk na tekstyliach, tj. flagach, satynach i innych materiałach do wystroju wnętrz. Jak mówi właściciel firmy, jest to bardzo obiecująca technologia druku, szczególnie że w Polsce jeszcze mało rozpowszechniona.
TPM CR-1600 to profesjonalna, ekonomiczna wygrzewarka do utrwalania wydruków na tekstyliach. Utrwala wydruki sublimacyjne i drukowane bezpośrednio na materiale. Maksymalna szerokość materiału to 1,6 m. Prędkość jest kontrolowana elektronicznie. Temperatura pracy wynosi maksymalnie 240oC.
Drukarnia Apiko nabyła ostatnio także kolejne dwa plotery wielkoformatowe: Mutoh Spitfire 100 i wcześniej wspomniany Mutoh Viper 65 TX. Tym samym w Apiko pracuje już pięć ploterów o szerokości od 1,6 do 3,2 m.

Wywiad z Wernerem M. Dornscheidtem, dyrektorem zarządzającym Messe Düsseldorf GmbH*

Są sygnały, że targi drupa 2008 pobiją rekordowe targi z roku 2000. Czy sądzi Pan, że to prawda?
Werner M. Dornscheidt: Historia targów drupa obejmuje ponad 50 lat, ale od momentu upłynięcia terminu przyjmowania zgłoszeń wystawców, czyli od 31 października 2006 roku, było wiadomo, że drupa 2008 będzie jak do tej pory największa. Wszystkie miejsca wystawowe są zarezerwowane – na powierzchni liczącej 170 tys. m2 będzie 1800 wystawców. Nie ma już nawet jednego metra kwadratowego wolnej powierzchni w nowo wybudowanej hali 8b. Aby sobie uświadomić, jak wielka jest to powierzchnia, wystarczy wyobrazić sobie pole składające się z 40 boisk piłkarskich. Ponadto spodziewamy się ogromnej liczby odwiedzających – 400 tysięcy osób – z tego połowa przybędzie spoza Niemiec.
Kiedy poznamy ostateczną liczbę wystawców?
WMD: Już dziś wiemy, że obecna liczba 1800 się zwiększy, między innymi dlatego, że wielu wystawców zostało pogrupowanych w zgłoszeniach nadsyłanych z Ministerstw Gospodarki poszczególnych krajów. Nie będą oni wymienieni jako osobni wystawcy, dopóki nie ustalone zostaną plany budynków. Faktyczna liczba będzie znana w październiku, kiedy to proces planowania i rozmieszczania zostanie zakończony.
Dlaczego okres między ostatecznym terminem składania aplikacji a ogłoszeniem listy przyjętych był tak długi?
WMD: Procedury, o których wspominałem, pokazują jedną z najważniejszych cech organizacji Messe Düsseldorf – dążenie do coraz lepszej obsługi klienta. Aktualnie prowadzimy spotkania informacyjne z wystawcami, zarówno w Düsseldorfie, jak i w krajach, z których pochodzą klienci. Każdy wystawca zasługuje na jak najlepszą obsługę i miejsce wystawowe dostosowane do jego potrzeb. Musimy poświęcić odpowiednią ilość czasu na spotkania. Organizacja targów przypomina dopasowywanie poszczególnych elementów układanki – należy znaleźć odpowiednią halę dla każdej firmy z osobna, pamiętając o tym, że niektóre ze sobą konkurują.

Od czasów targów drupa 2004 na całym świecie wzrosły wymagania klientów co do jakości papieru i technik wykończeniowych, szczególnie w przypadku druku komercyjnego i opakowaniowego. Jednocześnie rozpędu nabrał rozwój technik umożliwiających lepsze wykorzystanie koloru i uzyskanie jak najwyższej jakości produktów. Dostawcy sprzętu dla branży poligraficznej i medialnej usiłują sprostać tym wymaganiom, oferując nie tylko maszyny do druków wielokolorowych, ale również dodatkowe urządzenia umożliwiające wykańczanie druku w jednym przebiegu.
Klienci oczekują też innowacyjnych rozwiązań pozwalających zaoszczędzić energię i zredukować czas przygotowania oraz montażu; chcą także mieć możliwość korzystania z nowoczesnych, oszczędzających zasoby naturalne materiałów eksploatacyjnych takich jak folie, kleje i lakiery.
Nowatorskie produkty do wykańczania druku zaprezentowane pierwszy raz w Düsseldorfie w 2004 roku stały się niezbędne w procesie drukowania. Techniki uszlachetniające druk, takie jak powlekanie, złocenie lub srebrzenie, sztancowanie i wytłaczanie oraz aplikacje na foliach, są teraz rutynowo stosowane w celu polepszenia jakości wydruków i opakowań. Podczas targów drupa 2008 będzie można zapoznać się z produktami i usługami z tego sektora.

Chcąc dowiedzieć się, jak wygląda obecna sytuacja na rynku maszyn i urządzeń do obróbki po druku, zwróciliśmy się do przedstawicieli kilku znanych dystrybutorów tego typu sprzętu z prośbą o udzielenie odpowiedzi na trzy pytania. Poniżej zamieszczamy pytania i odpowiedzi na nie.
1. Proszę podzielić się z Czytelnikami swoimi obserwacjami: urządzenia do obróbki po druku kupują u Państwa firmy usługowe (czy funkcjonują na rynku introligatornie usługowe), czy raczej drukarnie (które doposażają się korzystając z dobrej koniunktury)?
2. Urządzenia z którego segmentu sprzedają się obecnie najlepiej?
3. Czy we współczesnej introligatorni wykorzystuje się jeszcze pracę rąk ludzkich, a jeśli tak, to jak długo to potrwa?

Niezwykle szybki rozwój technologii cyfrowych zrewolucjonizował przygotowalnię i druk. Rozwój innowacyjnych technologii postpress i ich wprowadzanie do introligatorni napotykało jeszcze do niedawna na poważne problemy. Ostatnie lata wykazują jednak znacznie szybsze wdrażanie nowych technologii i rozwiązań technicznych także na tym etapie procesu produkcyjnego. Opóźnienie było po prostu efektem trudności w standaryzacji procesów introligatorskich, co stwarzało kłopoty z integracją w cyfrowy workflow. Rozwój rynku i znacznie dalej posunięta jego segmentacja oraz globalizacja wygenerowały szereg rozwiązań, które w szerszym zakresie pozwoliły na praktyczną integrację procesów introligatorskich z cyfrowym sterowaniem produkcją i uzupełnienie kontroli także nad tymi procesami.
Wprowadzanie formatu JDF pozwala na praktyczne określanie parametrów procesu już na etapie wstępnego przygotowania pracy i wykorzystanie tych danych również w procesach introligatorskich.
Segmentacja rynku i koncentracja produkcji dziełowej pozwalają na większą automatyzację procesu cięcia, złamywania, oprawy i ekspedycji. W zakresie urządzeń introligatorskich można mówić o następujących kierunkach rozwoju: wzrost automatyzacji, kompleksowości rozwiązań oraz integracja CIP4 JDF.

Ponieważ znajdujące się w Państwa rękach wydanie miesięcznika „Świat DRUKU” poświęcone jest w sporej mierze obróbce wykończeniowej i uszlachetnianiu, chcemy przypomnieć, co ważnego z tej dziedziny prezentowano podczas tegorocznych targów Poligrafia w Poznaniu. Oto przegląd oferty targowej pod tym właśnie kątem.
Firma Avargraf sprzedała niemal wszystkie prezentowane na swoim niemal 240-metrowym stoisku urządzenia. Było wśród nich wiele nowości, m.in. automat do nitowania, z dwiema głowicami, firmy Hang, przeznaczony do mocowania mechanizmów zamykających w segregatorach i teczkach na dokumenty. W urządzeniu tym podawanie nitu jest ustawione i dostosowane do jednej średnicy trzonka nitu, przy czym dopuszczalne są różne jego długości, a tolerancja wymiaru łba nitu wynosi 2 mm (zakres regulacji odstępu między nitami wynosi od 35 do 440 mm). Urządzenie uruchamiane jest za pomocą elektrycznego przycisku nożnego i/lub trzech mikrowłączników w tylnych oraz bocznych ogranicznikach, które pozwalają na szybkie i precyzyjne pozycjonowanie.

Folie polipropylenowe
Polipropylen (o międzynarodowym skrócie PP; ang. polypropylene) powstaje przez polimeryzację propylenu. Jest to tworzywo termoplastyczne, które obecnie stanowi ok. 20% wszystkich produkowanych tworzyw sztucznych.
Folie polipropylenowe są podobne do polietylenowych i charakteryzują się następującymi właściwościami:
• są przezroczyste
• nie zawierają plastyfikatorów (zmiękczaczy)
• są fizjologicznie obojętne
• charakteryzują się dużą giętkością i nawet po wielokrotnym zginaniu nie pękają
• mają ostre i czyste brzegi cięcia, ale w miejscach naciętych można je łatwo rozerwać
• nie są biorozkładalne.

Folie polipropylenowe różnią się od polietylenowych następującymi właściwościami:
• gęstością, która wynosi 0,85–0,92 g/cm3
• większą przezroczystością[2]
• większą twardością powierzchniową
• większym połyskiem[1]
• większą sztywnością[2]
• większą odpornością na ścieranie[1]
• większą wytrzymałością na rozerwanie, co umożliwia stosowanie większych naciągów wstęgi w maszynie fleksodrukowej[1] i cieńszych (a tym samym tańszych) folii
• wyższą temperaturą topnienia, która wynosi 155oC (dla LD-PE =105oC) – dlatego nadają się do sterylizacji nawet w temperaturze 140oC[1]
• kilkakrotnie mniejszą przepuszczalnością tlenu[1]
• półtorakrotnie większą przepuszczalnością pary wodnej[1]
• mniejszą przepuszczalnością tłuszczów, olejów i ciepła[2]
• w temperaturze ok. 0o folie polipropylenowe stają się kruche, natomiast folie orientowane są odporne na temperatury do minus 60oC, co umożliwia ich zastosowanie do opakowań przechowywanych w niskich temperaturach[1].

Historia noży segmentowych sięga 1956 roku. Wtedy to pracujący w drukarni w Osace (Japonia) Yoshio Okada, zmagający się na co dzień z problemem szybko tępiących się w trakcie cięcia papieru noży, zainspirowany ostrą krawędzią odłamków szkła i odłamywanymi kawałkami tabliczki czekolady wpadł na pomysł skonstruowania uniwersalnego, zawsze ostrego noża. Ta rewolucyjna idea zaowocowała pierwszym na świecie nożem z ostrzem segmentowym.
Popularność odłamywanego ostrza spowodowała, że opracowane przez firmę OLFA kształt i wymiary ostrzy stały się standardem zaakceptowanym przez producentów na całym świecie. Z oczywistych względów firma OLFA nie rozpowszechnia technologii ich produkcji, toteż w zależności od producenta jakość ostrzy jest bardzo zróżnicowana. Parametrami decydującymi o użyteczności ostrzy są początkowa zdolność przecinania, odporność na zużycie i trwałość. Początkową zdolność przecinania ostrza określa liczba arkuszy wzorcowego papieru, które badane ostrze jest w stanie jednorazowo przeciąć przy użyciu określonej siły. Wielokrotne powtórzenie tej próby pozwala na zbadanie odporności ostrza na zużycie. Oceny trwałości ostrza dokonuje się na podstawie oględzin krawędzi tnącej po wykonaniu określonej liczby cięć materiału wzorcowego.

Technologia rękawów termokurczliwych i jej zastosowanie w przemyśle opakowań

Bardzo dobrze działający instrument marketingowy
Wśród wszystkich systemów etykietowania, jak np.: etykiety samoprzylepne, In Mould, klejone na mokro itd., rękawy termokurczliwe stanowią 3% wielkości produkcji oraz 6% jej wartości. Zwrócić należy również uwagę na naturalną granicę dla potencjału tych produktów, jaką jest ich cena. Udział w rynku etykiet na poziomie przekraczającym 50% dla etykiet samoprzylepnych nie będzie osiągnięty przez etykiety termokurczliwe. Stosunek kosztów do osiąganych profitów na pewno spowoduje wzrost w tym segmencie, nawet jeśli się pominie fakt wzrostu zapotrzebowania na opakowania połączone z etykietą. Producenci napojów i przemysł mleczarski wybierają coraz częściej etykiety termokurczliwe jako atrakcyjny design swojego opakowania. Wytwórcy markowych produktów mają co najmniej jeden, którego opakowanie powstało przy zastosowaniu etykiet typu sleeve.
Kreowanie wizerunku opakowania postrzeganego jako atrakcyjne jest codziennym wyzwaniem dla ludzi zajmujących się ich projektowaniem. Obecnie jednak istnieje wiele możliwości zwrócenia uwagi ostatecznego odbiorcy opakowania. Jeśli chodzi o osiągnięcie efektu reklamowego na niestandardowo uformowanych pojemnikach, szczególne możliwości daje technologia etykiet kurczliwych.

Druk książek na żądanie przysparza wydawcom, drukarzom, dystrybutorom i księgarzom wielu problemów. Przede wszystkim trzeba liczyć się z kosztami egzemplarza danego tytułu. Jeśli będziemy chcieli wydrukować za każdym razem kolejny egzemplarz danej książki, oczywiście musi być ona droższa niż egzemplarz podstawowego nakładu wydrukowanego w technologii tradycyjnej, offsetowej. Czy jednak musi tak być na pewno?
W dobie rozwoju druku cyfrowego możemy już dzisiaj wykonać produkcję dziełową w zgodzie z wszelkimi standardami dotyczącymi wykonania książki. W dniu dzisiejszym książka wykonana w technologii cyfrowej nie różni się już niczym od wzorca offsetowego. Do drukowania tekstów wystarczająca jest rozdzielczość na poziomie 600 dpi i właściwie wszystkie urządzenia cyfrowe drukujące w technice 1+1 nie mają problemu z uzyskaniem takiej rozdzielczości. W związku z tym książki, które „wyszły z cyfry” są dzisiaj w bardzo dużym stopniu zbliżone do wersji offsetowych, zaś dla czytelników są one nie do odróżnienia.
Wracając jednak do kosztów: wydawcy są w stanie przekazywać do druku cyfrowego nawet nakłady na poziomie 1000–1200 egzemplarzy książek (przyjmujemy książkę w formacie B5, o średniej objętości 220 stron, w oprawie miękkiej bezszyciowej).
Jeśli więc koszty niskiego nakładu są podobne do generowanych w druku tradycyjnym, co uniemożliwia przekazywanie do druku większej liczby tytułów? Przede wszystkim czas.

Rozmowa z Andrzejem Szopą, dyrektorem handlowym działu DDS (Digital Document Systems) w firmie Océ Poland



„Świat DRUKU”: Jakie polecałby Pan systemy do druku cyfrowego książek?
Andrzej Szopa: Océ oferuje całą gamę rozwiązań dedykowanych do druku książek. W zakresie druku czarno-białego są to urządzenia z linii VarioPrint 2000 i 6000, natomiast do druku kolorowego polecamy systemy serii CPS oraz CS. Szczególne rekomendujemy wszystkie rozwiązania działające w technologii CopyPress.
ŚD: Maszynę do druku czarno-białego Océ VarioPrint 6250 uhonorowano kolejną nagrodą branżową – InterTech Technology Award. Na czym polega innowacyjność i unikalność tego urządzenia?
ASz: To pierwsza na świecie maszyna arkuszowa z technologią Océ Gemini Instant Duplex, umożliwiająca jednoczesne zadrukowywanie obu stron arkusza.

Jak wiadomo, druk cyfrowy rozwija się coraz szybciej. Kolejne firmy inwestują w urządzenia drukujące w tej technologii. Ostatnio rozmawialiśmy z właścicielami trzech warszawskich studiów graficznych, które uzupełniły swoją ofertę o druk cyfrowy. Zostali zapytani o historię i profil działalności ich firm, o to, czym kierowali się przy wyborze dostawcy urządzenia, a także o podstawową charakterystykę zainstalowanych u nich maszyn i korzyści, które odnieśli z decyzji o ich zakupie.

Urządzenia wielofunkcyjne dla domu i biur, podobnie jak aparaty telefoniczne, są coraz mniejsze, coraz bardziej kolorowe i posiadają coraz więcej funkcji. Dzięki temu zajmują niewielką powierzchnię, co w połączeniu z nowoczesną stylistyką zapewnia im miejsce na biurkach sekretarek i w gabinetach prezesów poważnych firm.
Kopiowanie i drukowanie „w jednym”, które początkowo wyróżniało tę linię produktów, w krótkim czasie zostało wzbogacone o modem zapewniający odbiór i wysyłanie faksów. Kolejnym krokiem było dodanie możliwości pracy w sieci, funkcji skanowania lokalnego i sieciowego oraz bezpośredniego wysyłania wiadomości e-mail. W międzyczasie producenci prześcigali się w doskonaleniu poboru i obsługi dokumentów oraz papieru. Dodano automatyczne podajniki dokumentów, moduły druku i kopiowania dwustronnego, dodatkowe kasety na papier, zwiększano rozdzielczość oraz prędkość.
Dodawano oprogramowanie monitujące stan urządzenia, oprogramowanie rozpoznające tekst (OCR) lub umożliwiające wysyłanie faksów bezpośrednio z komputera. Zmieniano stylistykę, panele obsługi, układ i funkcjonalność klawiszy.

Słynna „Wielka Czwórka”... To nie tylko tytuł kryminału Agaty Christie o groźnych przestępcach dążących do objęcia władzy nad światem. Potocznie mówi się tak o czterech producentach, którzy w ostatnich latach zdominowali rynek drukarek atramentowych. Czy znajdzie się ktoś na miarę Herkulesa Poirot, kto pokrzyżuje szyki potentatom atramentówek?
HP, Canon, Lexmark i Epson – bo o nich mowa – od kilku lat dominują w rankingach sprzedaży drukarek atramentowych w Polsce, nie dopuszczając nikogo do swojego grona. Pierwszego miejsca zaciekle broni Hewlett-Packard, którego sprzedaż długo przewyższała wyniki pozostałych trzech producentów. Przykładowo: w roku 2001 łączna sprzedaż drukarek atramentowych wyniosła ponad 750 tysięcy urządzeń, z czego niecałe 500 tysięcy należało do HP. Przeważenie szali przyniósł dopiero rok 2004, kiedy Canon, Lexmark i Epson sprzedali razem o 3 tysiące więcej drukarek niż HP. Trend ten utrzymał się, a nawet umocnił i w 2005 r. różnica ta zwiększyła się do 14 tysięcy.
Nie znaczy to oczywiście, że triumwirat Canon-Lexmark-Epson nie rywalizuje między sobą i że każdy producent z osobna nie szykuje zamachu na pozycję lidera. Najskuteczniejsze działania w tym kierunku prowadzi Canon. W czasach, kiedy producenci atramentówek notują coraz słabszą sprzedaż, Canon, jako jedyny z Wielkiej Czwórki, zanotował w ostatnim roku wzrost, awansując w rankingach na drugie miejsce, zajmowane do tej pory przez Lexmarka.
Mimo że w latach 2001–2000 sprzedaż notowały też inne firmy, długo musiałby szukać ten, kto chciałby dowiedzieć się, o których producentów chodzi, gdyż statystyki wrzuciły je do jednego worka z napisem „pozostali”. Podczas gdy HP nadal posiada ponad 40% udziałów w rynku, producentom spoza Wielkiej Czwórki ciągle trudno jest się przebić i osiągnąć choćby kilka procent. W 2004 r. niektóre statystyki wykazały nawet sprzedaż na poziomie... zero.

W dniu 22 września br. firmy Janoschka Polska i SWG Polska zorganizowały uroczystość z okazji wręczenia certyfikatów ISO 9001 oraz 10-lecia istnienia firmy Janoschka Polska. Obie firmy przeszły z pozytywnym rezultatem audyt certyfikujący prowadzony przez firmę TÜV Rheinland. Firma Janoschka Polska uzyskała certyfikację w zakresie produkcji rotograwiurowych form drukowych oraz w zakresie reprodukcji roto-grawiurowej, fleksograficznej i offsetowej. Natomiast firma SWG Polska – w zakresie produkcji cylindrów drukowych i cylindrów technicznych.
Oficjalne wręczenie certyfikatów przez prezesa firmy TÜV Rheinland Marka Muchę nastąpiło podczas uroczystości z udziałem założyciela i właściciela grupy Janoschka Manfreda Janoschki, który przybył do Polski wraz z żoną Rosą. Uroczystość odbywała się na terenie Polo Clubu Buksza niedaleko Góry Kalwarii (gdzie mieści się siedziba firmy Janoschka Polska). Po uroczystym obiedzie odbyła się część oficjalna i wręczenie certyfikatów. Z okazji jubileuszu zarząd i pracownicy Janoschka Polska podziękowali za dotychczasową współpracę wszystkim swoim klientom i dostawcom – partnerom biznesowym, dzięki którym firma mogła i nadal może rozwijać się na polskim rynku. W części nieoficjalnej odbył się pokaz gry w polo, degustacja win argentyńskich, kolacja, podczas której serwowano mięsa po argentyńsku, oraz zabawa taneczna i pokaz sztucznych ogni. Spotkanie urozmaicały turnieje i konkursy z nagrodami.

W dniu 7 września bieżącego roku w restauracji Villa Foksal w Warszawie odbyła się uroczystość z okazji piątych urodzin polskiego oddziału firmy Myllykoski. Tym razem pogoda mile zaskoczyła świętujących – piątkowy wieczór był ciepły, dzięki czemu ponad 130 gości mogło w pełni skorzystać z uroków restauracji, spędzając czas nie tylko w środku, ale również w ogródku na zewnątrz.
Wśród przybyłych gości znaleźli się klienci firmy – przedstawiciele największych w Polsce wydawnictw, drukarń, hurtowników oraz partnerów handlowych (m.in. Axel Springer, Marquard, Edipresse, Agora, RR Donnelley, Winkowski, Ortis, BP Print, Elanders, Map Polska, Antalis, Cezex, Jakon, Mercator, NTA i inni). Nie zabrakło również dziennikarzy z prasy branżowej.

W tym roku już po raz drugi obchody Dnia Drukarza miały swój ciąg dalszy podczas Jarmarku Św. Dominika, który tradycyjnie odbywa się w Gdańsku w sierpniu. 18 sierpnia Stowarzyszenie Poligrafów Pomorskich zorganizowało na gdańskiej starówce widowisko plenerowe „Chrzest drukarza”. „Świat DRUKU” patronował tej imprezie. Celem tego wydarzenia, jak twierdzą organizatorzy, było nie tylko przywracanie lepszego wizerunku branży poligraficznej w oczach społeczeństwa, ale również integracja środowiska drukarskiego wokół wartości etycznych. Dzień wcześniej z przystani Gdańskiego Klubu Morskiego poligrafowie wypłynęli w morze, by wziąć udział w I Otwartych Drukarskich Mistrzostwach Polski w Wędkowaniu Pełnomorskim o puchar prezesa firmy KBA Polska.
18 sierpnia o godzinie 11.00 przed sceną na Targu Węglowym stanęły namioty – stoiska prezentujące drukarnie pomorskie. Na stoisku Drukarni W&P z Malborka można było wykonać druk okolicznościowej pamiątki na replice prasy Gutenberga; urządzono też stanowisko czerpania papieru (Fundacja Sprawni Inaczej). Zorganizowano prezentację technik drukarskich wykorzystywanych w podziemiu na przykładzie druków wykonywanych przez członków Federacji Młodzieży Walczącej.
Od godziny 10.00 herold w asyście werblisty (i towarzyszących im diabłów) wielokrotnie obwieszczał na ulicy Długiej, że odbędzie się „Chrzest drukarza”. O godzinie 12.00 kolorowa parada ruszyła spod Zielonej Bramy w kierunku sceny na Targu Węglowym. Przeszła ulicą Długą zatrzymując się na odczytywanie obwieszczenia przez Herolda. Oddano cześć Neptunowi. W pochodzie szli adepci do chrztu w asyście diabłów, Mistrz Ceremonii, Ojcowie Chrzestni, Gąbkowi, Trunkowy, Zarząd Stowarzyszenia Poligrafów Pomorskich, członkowie SPP, Kapituła Chrztu Drukarza, zaproszeni seniorzy drukarstwa, goście, sponsorzy, reprezentacje załóg wszystkich zaproszonych drukarń, mieszkańcy Trójmiasta i turyści.

Na bibliotecznych półkach wiele grzbietów książek jest uszkodzonych w okolicach górnych kapitałek. To rezultaty chwytania i wyciągania opraw za kaptury. Uszkodzenia występują w oprawach z różnych epok. A jak sobie radzili czytelnicy około 1500 roku? Czy ciężkie klocki także chwytali za kaptury? Na te pytania znalazłem chyba odpowiedź – badając ostatnio niemieckie inkunabuły we Wrocławiu. Natrafiłem tam na księgi z fałdami skóry w okolicy, gdzie zazwyczaj są kapitałki. Co to za fałdy? Czemu one służą? Jak je nazwać?
Jak wyjąć duży i ciężki wolumin stojący wśród innych na półce? W niektórych XV- i XVI-wiecznych europejskich bibliotekach stosowano drewniane wózki, na których księgi wysuwano z półki. Było to przedsięwzięcie kosztowne, gdyż dla każdej księgi stolarz musiał wystrugać drewniany wózek. A w przypadku libri catenati kowal musiał kuć łańcuch do księgi. Pociągając za łańcuch czytelnik wyciągał klocek i kładł go na pulpicie. Wózki i łańcuchy co prawda ułatwiały korzystanie z ksiąg, ale była to biblioteczna armia przedmiotów towarzyszących księgom. Dlatego, aby się ich pozbyć, wymyślono uchwyt – płat skóry, przedłużenie oklejki okładki, za który wyciągano książkę. Taki oto uchwyt odkryłem badając piętnastowieczne oprawy w Zbiorach Specjalnych Biblioteki Uniwersyteckiej „Na Piasku” we Wrocławiu.
Po powrocie z kwerendy „Na Piasku” pokazałem moje szkice uchwytów opraw mistrzowi introligatorskiemu Krzysztofowi Dębskiemu z Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego. To on właśnie zasugerował mi, że fałda skóry badanych przeze mnie opraw to mogą być uchwyty do wyciągania i przenoszenia księgi (rys. 4). Wszystkie z trzech opraw o sygnaturze XV.F.72 [I, II, III], które zbadałem, miały szerokie fałdy w okolicach kapitałek. Wydrukowano je i oprawiono w Norymberdze (Nürnberg) w latach 1481–1482 roku, a ich wydawcą był Antonius Koberger.

Ujęcie wskaźnikowe
Poniżej zostaną omówione czynniki dające się opisać poprzez zależności i związki z odpowiednimi wskaźnikami liczbowymi. Zostały one pogrupowane w podpunktach. Następnie przedyskutowana będzie możliwość połączenia odpowiednich wskaźników zależnościami matematycznymi i przydatność tak poczynionych założeń w realizacji podjętego tematu.

Wzrost zamożności społeczeństwa jako czynnik wyznaczający wzrost koniunktury w branży poligraficznej
Rozległość działań klasyfikowanych jako poligraficzne, ich obecność niemal na każdym etapie produkcji, poprzez współistnienie czy współwystępowanie z prawie wszystkimi produktami przeznaczonymi na rynek konsumencki, daje podstawy do twierdzenia, iż kondycja przemysłu poligraficznego jest ściśle powiązana ze stanem gospodarki państwa. Zmiany w nim zachodzące są bowiem wyznaczane przez siłę nabywczą społeczeństwa. Jak wiadomo, im bogatsze staje się społeczeństwo, tym bardziej rośnie jego siła nabywcza, a tym samym rośnie popyt na towary i usługi[1]. Zamożność społeczeństwa stanowi czynnik wpływający na strategię inwestycji w branży poligraficznej, mający zakres oddziaływania zdecydowanie największy w porównaniu do zakresu oddziaływania innych czynników. Wywiera on wpływ na kondycję branży poligraficznej całego regionu.
Jak wiadomo, zamożność społeczeństwa powszechnie jest określana wartością wskaźnika makroekonomicznego, jakim jest produkt narodowy brutto (PNB) w przeliczeniu na 1 osobę. Istnieje także możliwość analogicznego wykorzystania innego wskaźnika makroekonomicznego – produktu krajowego brutto (PKB), jako określającego podmiotowy czynnik i z definicji odnoszącego się do obszaru całego kraju. Znaczenie tych czynników dla strategii inwestycji w branży poligraficznej uwidacznia się podczas ich wyraźnych, jednokierunkowych, a zarazem i długoterminowych zmian.
Długotrwały wzrost wartości odpowiednich wskaźników makroekonomicznych przejawia się z upływem czasu wzrostem wykorzystywanej mocy produkcyjnej, tendencją do inwestowania w wydajniejsze technologie, spadkiem średnich cen usług w ujęciu uniezależnionym od inflacji. Z kolei długotrwały spadek wartości tych wskaźników jest obserwowany w sytuacjach odwrotnych. Wcześniej w artykule przytoczono ten aspekt zależności – obrazując wpływ ubożenia społeczeństwa na kondycję branży poligraficznej.