Sto firm w Polskiej Izbie Druku
W listopadzie br. do Polskiej Izby Druku przystąpiła setna firma. „Jubileuszowym” członkiem PID jest Duplo Polska. W ciągu ostatniego półtora roku liczba firm należących do Izby zwiększyła się o ponad 50%. Ryszard Czekała, pełniący funkcję dyrektora biura PID od marca 2004 roku, nie ukrywa satysfakcji z rosnącej pozycji Izby i mówi: „Cieszymy się, że w ciągu ostatnich miesięcy do Izby nie tylko przystępują nowi członkowie, ale też wracają w nasze szeregi firmy niegdyś należące do PID, jak choćby Drukarnia Naukowo-Techniczna. Co istotne, wśród nowych członków są zarówno przedsiębiorstwa handlowe, np. Siegwerk Polska i Duplo Polska, jak również drukarnie. To oznacza, że wiele firm dochodzi do wniosku, że do Izby warto należeć”.
Wzmożoną działalność Polskiej Izby Druku dostrzegł Tomasz Gajkowski, dyrektor generalny firmy Duplo Polska. „Decyzja o przystąpieniu do Izby jest dla nas naturalna, choć firma Duplo Polska powstała dopiero w kwietniu tego roku. Polska Izba Druku ma w założeniu zrzeszać, jak również wspierać firmy poligraficzne. Co więcej, jako dostawca rozwiązań dla branży poligraficznej chcemy być blisko spraw, które dotyczą naszych klientów. W ostatnich dwóch latach widać też sporą liczbę nowych inicjatyw podejmowanych przez PID: organizację konferencji, szkoleń, wyjazdów dla drukarzy, imprez integracyjnych. Biorąc to wszystko pod uwagę, trudno wyobrazić sobie, aby nasza firma pozostawała poza Izbą” – mówi Tomasz Gajkowski.
Zainteresowanie przynależnością do Polskiej Izby Druku Ryszard Czekała tłumaczy następująco: „Zorganizowaliśmy ostatnio szereg szkoleń z zakresu pozyskiwania funduszy unijnych oraz technik negocjacyjnych. Wzięło w nich udział w sumie ponad sto firm, głównie członków PID. Pod koniec zeszłego roku zorganizowaliśmy też pierwsze spotkanie integracyjne, bardzo pozytywnie odebrane przez uczestników. Ostatnie działania Polskiej Izby Druku wiążą się z promowaniem polskich drukarń za granicą. W listopadzie grupa rodzimych drukarzy wzięła udział w misji handlowej do Francji, zorganizowanej wspólnie przez PID i Wydział Ekonomiczno-Handlowy Ambasady Polski w Paryżu. Dzięki temu wyjazdowi nawiązane zostały nowe kontakty biznesowe. Mam sygnały o pierwszym kontrakcie, będącym owocem tego wyjazdu”. Poza misjami handlowymi PID zajmuje się też pośredniczeniem w kontaktach pomiędzy zagranicznymi zleceniodawcami a polskimi drukarniami, m.in. poprzez organizację spotkań biznesowych.
Ostatni rok obfitował także w inne, ważne dla Polskiej Izby Druku wydarzenia. Organizacja przeniosła się do nowej siedziby, zaś w kwietniu wybrano nowe władze PID; prezesem został Robert Musiał, dyrektor Pionu Druku w firmie Agora SA. Także w kwietniu, na targach Poligrafia, zorganizowana została kolejna już Konferencja Poligraficzna, w której wzięło udział ponad dwieście osób. Te same targi były też miejscem wręczenia kolejnej edycji Złotych Gryfów, najbardziej prestiżowych nagród w polskiej poligrafii.


Sympozjum Fleksograficzne Chespy
W dniach 24–25 listopada br. w sali konferencyjnej hotelu Mercure w Opolu odbyło się VIII Sympozjum Fleksograficzne zorganizowane przez firmę Chespa. Spotkanie było przeznaczone dla klientów oraz współpracowników firmy i miało przyczynić się do lepszej integracji środowiska oraz pogłębienia wiedzy o fleksografii.
Słowa powitania wygłosił prezes Chespy, Joachim Siekiera (na zdjęciu poniżej), opowiadając także o najnowszych inwestycjach w firmie i nagrodach, jakie w ostatnim czasie zdobyła. Pierwszy wykład, zatytułowany „Systemy tulejowe do wykonywania form fleksograficznych”, wygłosił Herbert Czichon z Instytutu Poligrafii Politechniki Warszawskiej. Przedstawił w nim budowę, rodzaje i zastosowanie systemów tulejowych w druku fleksograficznym. Sander Hendrix z firmy Stork Digital Imaging z Holandii zaprezentował wykład: „Barwa i jej pomiar”. Sympozjum zaszczyciła także swoim wykładem Hanna Gronkiewicz-Waltz (Uniwersytet Warszawski), która mówiła o „Uwarunkowaniach zewnętrznych i wewnętrznych rozwoju gospodarczego w Polsce”. Temat wzbudził duże zainteresowanie i wywołał burzliwą dyskusję uczestników spotkania.
Drugi dzień konferencji rozpoczął Konrad Bassek z firmy Chespa prezentacją zatytułowaną „Nowe uregulowania UE dotyczące farb drukarskich”. Jej celem było uzmysłowienie słuchaczom istoty problemu zanieczyszczeń środowiska powodowanych środkami chemicznymi zawartymi w farbach rozpuszczalnikowych i wyróżnienie najważniejszych praw unijnych, których będą musieli przestrzegać wszyscy drukarze w Polsce. Następnie Ute Döppner-Buchholz z firmy DuPont Niemcy wygłosiła referat o „Nowych możliwościach proofingu”. Omówiła w nim historię swojej firmy sięgającą 1802 roku i przedstawiła najnowszą jej ofertę dotyczącą urządzeń do wydruków próbnych dla fleksografii. Przedstawiciel tej samej firmy, Frank Scholz, opowiedział o „Nowych rodzajach płyt fotopolimerowych do wysokojakościowego druku”. Zwieńczeniem części wykładowej była prezentacja dotycząca „Kodu kreskowego w procesie reprodukcji poligraficznej”, wygłoszona przez Przemysława Ślebodę reprezentującego Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Poligraficznego. Referent ukazał wszelkie problemy, jakie mogą pojawić się przy odwzorowywaniu kodów kreskowych oraz omówił skutki błędów tego procesu. Ostatnim punktem programu sympozjum było zwiedzanie siedziby firmy Chespa w Krapkowicach.
Wykłady merytoryczne i dyskusje o fleksografii nie były jedynym celem opolskiego spotkania. W pierwszym dniu konferencji, zaraz po wykładach, goście pojechali do Teatru im. Jana Kochanowskiego, aby wysłuchać, jak zapowiedzieli organizatorzy, kolejnego wykładu. Po kilku minutach okazało się jednak, że prezentacja wygłaszana przez oryginalnego długowłosego referenta Jeffrey’a O’Packa była początkiem pełnego humoru i zabawy wieczoru. Program artystyczny kontynuował Ireneusz Krosny ze swoim „Teatrem Jednego Mima”. Rozrywkowa noc zakończyła się hucznym bankietem. Szczegółowa relacja z konferencji – w numerze 1/2006 „ŚD”. [AS]

Karolina ma CtP
Studio Karolina na warszawskiej Woli poszerzyło wachlarz oferowanych usług o cyfrowe naświetlanie form drukowych. To jedno z najstarszych prywatnych studiów poligraficznych zainwestowało w swój dalszy rozwój poprzez zakupienie od firmy Reprograf najnowocześniejszego systemu termicznego CtP w formacie B1 produkcji Screen.
Karolina powstała w 1990 jako prywatne studio poligraficzne przy drukarni Perfekt. Bogato wyposażone w sprzęt będący w tamtych latach wyznacznikiem wysokiego zaawansowania technologicznego, jak chociażby skanery Crosfield, ugruntowało swoją pozycję na rynku warszawskim i ogólnopolskim. Do dziś Karolina wykonuje dla wielu firm pełen zakres usług, od projektu po gotowy wyrób finalny, jakim przed instalacją CtP były klisze lub prace nagrane na nośniku. W tej rodzinnej firmie wiedza poligraficzna była i jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Nestor rodu, drukarz Stanisław Kornaszewski, zaraził pasją do wykonywanego zawodu córkę Teresę, która przez kilkadziesiąt lat doskonaliła warsztat poligraficzny od retuszu ręcznego po obróbkę cyfrową. Po kolejnej zmianie pokoleniowej głównym filarem firmy jest jej syn, Maciej Kwaczyński, także absolwent kierunku poligraficznego. To dzięki niemu zapadła decyzja o dalszym rozwoju studia i zainwestowaniu w naświetlarkę CtP. Jak sam mówi, jest to zwiększenie oferty usług, a nie zmiana specjalizacji studia, jaką jest reprodukcja dzieł i starodruków.
Zaproponowane przez Reprograf rozwiązanie systemowe stanowi naświetlarka termiczna CtP PlateRite w formacie B1 firmy Screen wraz z wywoływarką w wersji on-line zakończoną wykładaniem mechanicznym. Nad zarządzaniem przepływem danych oraz elektronicznym rozkładem arkusza (impozycją) czuwa workflow i oprogramowanie polskiej firmy ACC HSH Group. Podstawowe trzony tego systemu, jakimi są PuzzleFlow oraz PDF Organizer, dobrze zaspokajają potrzeby studia. Oddzielnym elementem jest możliwość pokazania prawidłowego odwzorowania koloru, jak i rozkładu gotowego arkusza. Do produkcji ozalidów wykorzystuje się dotychczas używany ploter wielkoformatowy, zaś o wysokojakościowe odwzorowanie barw dba oprogramowanie EFI Colorproof XF wraz z najnowszą drukarką Epson Stylus Pro 4800.


Reprograf zainstaluje w Orkla Press system gazetowy CtP
W pierwszej połowie 2006 roku w drukarni Orkla w Tarnobrzegu Reprograf zainstaluje gazetowy system CtP. List intencyjny podpisano tuż przed targami Ifra’2005.
System składa się z dwu linii CtP FasTRAK 150/V (alfaQuest) z automatycznymi podajnikami Trakmate-II, wywoływarek IP-85-HD Polymer HV (G&J), zespołu transporterów i modułu z optycznym pozycjonowaniem, perforacją, zaginaniem, czytnikiem kodów paskowych i wykładarką (2B-Praezision). Naświetlane będą płyty Kodak VioletNews.
Producentem systemu jest amerykańska firma alfa-Quest, urządzenia są małe, proste w obsłudze i szybkie, przystosowane do pracy w średniej i dużej drukarni gazetowej. Naświetlarki 150/V są wyposażone w laser fioletowy o mocy powyżej 60 mW. W stosunku do poprzednich modeli dokonano w nich jednak wielu zmian w rozwiązaniach mechanicznych, elektronice i optyce, np. nowy podajnik na 900–1000 płyt jest nieco wyższy, a płyty ładowane są prosto z kartonów, razem z papierem przekładkowym lub bez.
W samej naświetlarce zastosowano nowe rozwiązania zwiększające jej szybkość, trwałość i precyzję. Zależnie od modelu, urządzenie uzyskuje wydajność do 150 lub 225 płyt wrażliwych na promieniowanie fioletowe (330×571 mm, przy 1016 dpi). FasTrak pracuje w rozdzielczościach od 1016 do 2540 dpi i obsługuje płyty o grubości 0,15–0,40 mm różnych formatów: pojedyncze i panoramiczne. FasTRAK wyposażony jest w typowy napęd liniowy prowadzący płytę płasko; pozycjonowanie odbywa się w locie, w systemie trzech punktów, dwa z nich są czysto mechaniczne, trzeci zaś optyczny. System praktycznie nie ma ciężkich ruchomych elementów, wyjątkiem jest stół podajnika, na którym może spoczywać do 1000 płyt pojedynczych oraz panoramicznych.
Wywoływarka zastosowana w omawianym systemie jest bezpośrednio dostawiana do CtP, gdyż jej most znajduje się wewnątrz naświetlarki. Zastosowano tu wysokiej wydajności urządzenia Glunz & Jensen Interplater-85-HD-HV do płyt fotopolimerowych (wydajność to 160 płyt 400×600 mm w ciągu godziny). Wywoływarka wyposażona jest w sekcje wstępnego wygrzewania, wstępnego mycia, wywoływania, mycia po wywołaniu, gumowania i suszenia. Chłodziarka gwarantuje utrzymanie właściwej temperatury wywoływacza, niezbędnej dla utrzymania stabilności i wysokiej jakości procesu. System automatycznej regeneracji dba o prawidłowe stężenie odczynników chemicznych, obliczając dawki stosownie do powierzchni przetwarzanych płyt. Poziom odczynników jest też kontrolowany w okresach, kiedy urządzenie stoi bezczynnie.
Wywołane płyty są transportowane za pomocą systemu mostów do modułu perforacji i zaginania, którego producentem jest renomowana niemiecka firma 2B-Praezision. Imagefinder ICP-BV (wydajność 300–350 płyt w ciągu godziny) wyposażony jest w system wideo pozwalający na automatyczne pozycjonowanie płyt. Imagefinder odczytuje kody kreskowe, perforuje i zagina krawędzie płyt pod różnymi kątami; jako opcje występują obsługa wielu formatów płyt, wielokrotne zaginanie, automatyczna kontrola jakości naświetlenia płyt (PQCS) oraz przycinanie krawędzi płyty. Zespoły ruchome są automatycznie smarowane. Na wyjściu Imagefindera przewidziano moduł wykładania dla czterech płyt (4 separacje lub 4 edycje), sterowany za pomocą oprogramowania przetwarzającego informacje z czytnika kodów kreskowych.
W drukarni Orkla w Tarnobrzegu zdecydowano się na zastosowanie gazetowego oprogramowania PuzzleFlow z WebPairer (AC&C-HSH). System ten dostarcza narzędzi niezbędnych do definiowania procesu kolekcjonowania i impozycji arkuszy. WebPairer to także mechanizm zarządzający pracami typu logowanie zdarzeń, informacje o postępie, terminarz i notyfikacje mailowe. System pozwala na wprowadzenie w razie potrzeby niezbędnych korekt w przychodzących stronach wejściowych (PDF). Impozycje wykonywane są w ciągu kilku sekund. Dostępne są także dodatkowe operacje, takie jak zarządzanie kolorem, separacja i OPI. Moduł kontroli czasu pozwala na śledzenie pracy edytorów i poszczególnych działów wydawnictwa, sprawdza dotrzymanie terminów (deadlines) i monituje w przypadku opóźnień, będzie też sprzężony z czytnikiem kodów kreskowych zainstalowanym w Imagefinderze.

Przyjmuje się, że kleje są to substancje organiczne lub nieorganiczne, które dzięki specyficznym właściwościom łączą ze sobą trwale dwie różne lub jednakowe powierzchnie. W tej części artykułu zostaną omówione podstawowe pojęcia dotyczące klejów, klasyfikacja klejów oraz mechanizm tworzenia spoiny klejowej. W części drugiej, która zostanie opublikowana w kolejnym numerze „ŚD”, autor przedstawi kleje stosowane w introligatorstwie przemysłowym, wpływ właściwości papieru na wytrzymałość złącza klejowego oraz metody badania wytrzymałości opraw klejonych bezszyciowo.

W części I artykułu zostały przedstawione podstawowe charakterystyki i skład klejów topliwych stosowanych w procesach introligatorskich. Omówiona została rola i wpływ poszczególnych składników kleju na jego właściwości użytkowe. Podkreślono znaczenie ilości kleju oraz nacisku w procesie powstawania spoiny klejowej. Wymieniono zalety i wady klejów topliwych w porównaniu z innymi klejami stosowanymi w introligatorstwie. Scharakteryzowano budowę wybranych konstrukcji aparatów klejowych do klejów topliwych i podano ich charakterystyki, istotne z punktu widzenia planowanych badań. W tej części artykułu zostaną przedstawione wyniki badań.

Na temat konsolidacji branży farb i lakierów oraz tendencji na rynku mówią przedstawiciele producentów

W ostatnich latach w branży farb i lakierów nastał czas konsolidacji. W 1999 roku Sun Chemical przejął Coates Lorilleux, w 2002 – Flint Ink połączył się z Gebrüder Schmidt, rok później ANI (Akzo Nobel Inks) przejął Trenal. W 2004 roku z połączenia firm BASF Printing Systems i ANI Printing Inks powstał XSYS, w tym roku sfinalizowano transakcję połączenia XSYS i Flint Ink (którą to firmę zakupił CVC Capital Partners, właściciel XSYS). Także w tym roku Sieg-werk zakończył proces przejmowania dywizji farb opakowaniowych Sicpy, a hubergroup przejął ponad 50% udziałów w firmie Micro Inks. W związku z tymi zjawiskami zapytaliśmy przedstawicieli firm produkujących i dystrybuujących farby i lakiery dla poligrafii o ich opinię w tej kwestii. Korzystając z okazji zadaliśmy także pytania dotyczące samych produktów: o tendencje w tym zakresie i o zapowiadane podwyżki cen.
Oto pytania i odpowiedzi na nie:
1. Czy konsolidacja w branży farb i lakierów jest korzystna dla polskich firm? Czy ciągłe zmiany własnościowe oraz postępujące za nimi zmiany nazw i struktur nie przeszkadzają polskim oddziałom firm i polskim dystrybutorom w prowadzeniu interesów z klientami?
2. W związku z postępującą standaryzacją druku i wprowadzaniem jednolitych norm jakościowych procesom standaryzacji podlegają także farby. Jakie standaryzowane systemy farb dla jakich technik druku oferuje Państwa firma? Czy farby metaliczne i specjalne również objęte są standaryzacją?
3. W jakim kierunku zmierzają badania w laboratoriach Państwa firmy: czy są nastawione bardziej na opracowywanie produktów specjalistycznych, czy uniwersalnych? Jaka jest opłacalność tworzenia tych pierwszych, czy są one poszukiwane na rynku?
4. Jakie nowe tendencje w zakresie farb i lakierów do uszlachetniania druków dają się zaobserwować w branży? Jakie innowacyjne produkty z tego zakresu może zaproponować Państwa firma?
5. W ostatnich tygodniach wielu producentów farb zapowiedziało podwyżki cen swoich produktów. Z czego one wynikają? Czy są to tendencje lokalne, czy globalne? Czy Państwa firma także podnosi ceny? Jakich farb dotyczą? Jak podwyżki te będą wpływać na ceny produktów poligraficznych?

Farby i przestrzeń barwna
Prócz podłoża bardzo duże znaczenie mają farby, bowiem podstawą oceny odbitek nie są teksty ani rysunki kreskowe i rastrowe, ale reprodukcja barw.
Obecnie powszechnie stosowane są znormalizowane farby do drukowania wielobarwnego. Mają one jednak ograniczoną przestrzeń barwną, umożliwiającą reprodukcję tylko określonych barw. Przestrzeń barwną można rozszerzyć przez stosowanie:
• farb specjalnych z dużą zawartością pigmentów barwnych (np. farby Aniva)
• farb typu Pantone, HKS
• farb Multicolor (np. Eder MCS, Hexachrome, FM6).

Wszystkie te farby przy reprodukcji konwencjonalnej rozszerzają przestrzeń barwną w zakres czystych i bardziej intensywnych barw.
Specjalny system farb Multicolor, obejmujący 6 lub 7 farb, poszerza o barwy pomarańczowe, zielone i niebieskofioletowe, zarówno tradycyjną przestrzeń barwną, jak i przestrzeń barw uzyskaną przy użyciu farb z dużą zawartością pigmentów barwnych, co umożliwia uzyskanie wierniejszej reprodukcji obrazów z intensywnymi barwami.
Wśród systemów z 6 lub 7 farbami nowością jest system FM6 firmy MY Printech z Holandii. Skrót FM pochodzi od nazwy rastrów częstotliwościowych (Frequency Modulated), a 6 oznacza liczbę farb. System w zasadzie obejmuje 7 farb, w tym 4 podstawowe farby CMYK oraz dodatkowo farby specjalne: zieloną, pomarańczową i niebieską.
Zazwyczaj oryginały mają przewagę barwy zielonej albo niebieskiej. Dlatego obok farb CMYK i dodatkowej farby pomarańczowej wystarczy stosować farbę zieloną lub niebieską. Tym samym otrzymuje się system 6 farb do drukowania w maszynie sześciokolorowej. Specjalny program do wykonania wyciągów barwnych stwarza możliwość uzyskania odbitki o wysokiej jakości z wierną reprodukcją barw. Dzięki temu można zrezygnować z drukowania stosunkowo drogimi farbami specjalnymi, odpada także mycie układów drukujących po drukowaniu tymi farbami.

Koszty przestawienia produkcji na produkty MGA
Ceny produktów MGA są wyższe niż standardowych. Początkowo może to zniechęcać do ich stosowania. Okazuje się jednak, że po dokładnym przeanalizowaniu możliwości, które stwarzają nowe produkty (np. rezygnacja z zastosowania dodatkowych wewnętrznych opakowań, które i tak często nie stanowią odpowiedniej warstwy barierowej dla substancji przenikających z opakowania), a także po przeliczeniu kosztów na opakowanie jednostkowe, taka różnica nie występuje lub jest minimalna. W przypadku rezygnacji z wewnętrznych opakowań koszty produkcji można nawet znacznie obniżyć. Poza tym otrzymuje się materiał opakowaniowy, który w pełni zabezpieczy produkt od jakichkolwiek negatywnych wpływów.

Materiały eksploatacyjne
Ze względu na specyficzną naturę komponentów UV należy dokonać uważnej selekcji materiałów wchodzących w kontakt z nimi (w celu uniknięcia pęcznienia lub spadku jakości spowodowanego przez agresywność monomerów). Produkty czyszczące UV są agresywne również w stosunku do pewnych materiałów niekoniecznie przeznaczonych do zastosowań UV. Wałki, płyty drukowe i obciągi muszą sprostać specyficznym wymaganiom.

Wałki
Spoiwa UV mogą powodować pęcznienie elastomerów używanych w konwencjonalnych wałkach farbowych oraz obciągach. Konieczne jest unikanie materiałów takich jak poliuretan i wybieranie materiałów bardziej odpornych na chemię UV, takich jak guma butylowa lub nitrylowa. Materiały te charakteryzują się minimalnym pęcznieniem pod wpływem farb UV, a zarazem wciąż mogą być używane z farbami konwencjonalnymi, jeśli są one stosowane w tej samej maszynie drukującej. Jeśli w maszynie wykorzystuje się wyłącznie farby i lakiery UV, zaleca się używanie wałków produkowanych z gumy E.P.D.M.

Obciągi
Wiele warstw, z których składa się obciąg, jest prawie identycznych z materiałami używanymi w wałkach farbowych. Możliwe pęcznienie obciągu może powodować większy nacisk, co z kolei powoduje nieregularność transferu pomiędzy płytą/obciągiem oraz obciągiem/podłożem i wpływa bezpośrednio na jakość drukowania. Dla farb UV jest więc konieczny wybór specjalnych obciągów.

wykorzystywanych w procesie charakteryzacji cyfrowych systemów wykonywania odbitek próbnych na wierność odwzorowania barw druku nakładowego

Podstawowym kryterium oceny jakości odbitek próbnych jest wierność odwzorowania przez nie barw druku nakładowego. W przypadku spełnienia tego warunku w stopniu zadowalającym, odbitkę próbną można uznać za odbitkę kontraktową (ang. contract proof). Jest ona podstawą umowy zawieranej pomiędzy zleceniodawcą a wykonawcą i od tego momentu stanowi wzorzec przy drukowaniu nakładu, a także punkt odniesienia przy ocenie poziomu wywiązania się wykonawcy z wcześniejszych zobowiązań.
Duże możliwości i wysoką elastyczność w obszarze sterowania barwami wykazują cyfrowe systemy wykonywania odbitek próbnych pracujące w ramach CMS (Color Management Systems), zwłaszcza te, które charakteryzują się wysoką powtarzalnością oraz stabilnością barw uzyskiwanych wydruków i mają zdolność odwzorowania odpowiednio dużej przestrzeni barw na reprodukcji. Wierność odwzorowania jakości nakładowej przez systemy proofingu cyfrowego zależy m.in. od poprawności i częstotliwości wykonywania procedur ich kalibracji i charakteryzacji.
Proces charakteryzacji cyfrowych systemów wykonywania odbitek próbnych można realizować posługując się jednym z wielu dostępnych obrazów testowych, zawierających od kilkudziesięciu do ponad tysiąca pól barwnych. Liczba tych pól decyduje oczywiście o pracochłonności całej operacji, ale także, czego można oczekiwać, powinna wpływać na jakość procesu charakteryzacyjnego.

W drukarni Wrochna w Łodzi zainstalowano kolejną maszynę marki Adast, tym razem czterokolorowy model 747. Wrochna jest firmą rodzinną, działającą na rynku od dwóch lat. Od początku pracują tu czeskie maszyny Adast. Wraz z rozwojem drukarni zaistniała konieczność rozbudowy parku maszynowego, i także tym razem jej właściciel, Zbigniew Wrochna, postanowił zaufać czeskiej jakości. Adasta 747 zainstalowano w siedzibie drukarni we współpracy z firmą Avimex, wyłącznym dystrybutorem marki na polskim rynku.

Technologia elektrofotograficzna
Warstwy fotoprzewodzące są najstarszymi układami stosowanymi w technologii CtP, gdyż kilkanaście lat temu tylko te warstwy odznaczały się wymaganą wysoką światłoczułością, znacznie wyższą od światłoczułości produkowanych wtedy płyt z warstwami fotorozpuszczalnymi i fotoutwardzalnymi. Obecnie metody elektrofotograficzne zostały wyparte przez płyty fotoczułe oraz termoczułe i są wykorzystywane tylko:
• w urządzeniu firmy Xante oraz
• w drukarkach laserowych.

Rozmowa z Wojciechem Gacą, dyrektorem generalnym Xerox Polska sp. z o.o.

Międzynarodowy koncern Xerox zajmuje się opracowywaniem, produkcją i sprzedażą technologii i rozwiązań do przetwarzania dokumentów. W ofercie oddziału polskiego Xerox znajdują się m.in. wysokonakładowe cyfrowe systemy produkcyjne do drukowania, urządzenia biurowe, specjalistyczne oprogramowanie, materiały biurowe, a także usługi serwisowe i outsourcing procesów związanych z przetwarzaniem dokumentów. Xerox wprowadza wszystkie produkty na rynek polski w tym samym czasie, co na rynki światowe. Od początku września br. dyrektorem generalnym firmy Xerox Polska jest Wojciech Gaca. Nowy dyrektor, odpowiedzialny za współtworzenie strategii i rozwój polskiego oddziału Xeroksa, zamierza skoncentrować się na wzmocnieniu pozycji firmy. Zapytaliśmy Wojciecha Gacę o najważniejsze decyzje strategiczne prowadzące do realizacji tego celu.

Rozmowa z Pawłem Pszczółkowskim, specjalistą ds. oceny ryzyka w Euler Hermes Zarządzanie Ryzykiem sp. z o.o.

Euler Hermes znajduje się w światowej czołówce na rynku ubezpieczeń kredytu kupieckiego. Firma oferuje kompleksowe usługi w zakresie zarządzania należnościami. W Polsce Euler Hermes jest obecny od 1999 roku. Początkowo firma prowadziła działalność jako agent TU Allianz Polska SA. Obecnie sprzedażą ubezpieczeń na własny rachunek zajmuje się Towarzystwo Ubezpieczeń Euler Hermes SA. Jednocześnie druga spółka działająca na polskim rynku – Euler Hermes Zarządzanie Ryzykiem sp. z o.o. – oferuje windykację należności, rating firm oraz program analiz należności.

- analiza wyników badań ankietowych przeprowadzonych w szkołach poligraficznych


Pierwszy etap prac Zespołu ds. Kształcenia w Zawodach Poligraficznych, zainicjowanych przez Polską Izbę Druku, dobiegł końca. Podzespoły zajmujące się oceną stanu szkolnictwa poligraficznego i oceną potrzeb polskiej poligrafii w zakresie kadr opracowały zebrane dane i przedstawiły je na posiedzeniu zespołu w dniu 7 października tego roku. Poniżej przedstawiam opracowane wyniki ankiet, które nadesłali dyrektorzy szkół poligraficznych.

Pierwszym zadaniem, jakiego podjęli się członkowie Zespołu ds. Kształcenia Poligraficznego powołanego z inicjatywy Polskiej Izby Druku, było dokonanie oceny aktualnego stanu szkolnictwa. Zespół zdecydował, że badania przeprowadzone zostaną na podstawie specjalnie skonstruowanych ankiet; jedna z nich została skierowana do przedsiębiorstw poligraficznych.

W dniach 26–28 października br. Ośrodek Edukacyjny FORUM Anna Hoffman i miesięcznik „Świat DRUKU” przy współpracy Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Poligraficznego zorganizowały konferencję Euro-Poligrafia 2005. Patronat nad konferencją sprawowała Polska Izba Druku. Pierwsza część Euro-Poligrafii odbyła się w Warszawie, a druga w Pradze.

Od 17 do 20 października br. trwały w Lipsku 35. Międzynarodowe Targi Wydawnictw Prasowych Ifra Expo 2005. Ta najważniejsza dla przedsiębiorstw branży wydawniczej i ich partnerów impreza jest organizowana co roku w dużych miastach europejskich przez organizację wydawców gazetowych Ifra, do której należy ponad 2000 wydawnictw i dostawców przemysłu mediów. Już po raz drugi targi Ifra Expo odbywały się na najnowocześniejszych w Europie Środkowo-Wschodniej terenach targowych w Lipsku.

Problem złej kondycji druków powstałych w XIX i XX w. od wielu lat niepokoił bibliotekarzy, konserwatorów książki i związane z nimi środowisko naukowe. Problem ten ma już bogatą bibliografię, wspomnę tylko krótko, że na skutek zmian technologii wytwarzania papieru, które zaszły w XIX wieku, prawie wszystkie druki z tego okresu mają tendencję do przyspieszonego starzenia się. Objawia się ono żółknięciem papieru i osłabieniem jego struktury (kruchość), prowadzącym w skrajnych wypadkach do zupełnego braku odporności mechanicznej. Również niewłaściwe warunki przechowywania i narastające zanieczyszczenia powietrza przyspieszają te procesy. Należy sobie uświadomić, że druki pochodzące z XIX i XX w. stanowią główny trzon zbiorów wszystkich bibliotek polskich, w tym Biblioteki Narodowej oraz innych bibliotek uniwersyteckich i naukowych. Zasób ten, zamykający w sobie dziedzictwo myśli poprzednich pokoleń, może za kilkadziesiąt lat rozpaść się w pył.
Jednym z parametrów wyznaczanych przy badaniu papieru w laboratoriach jest odczyn pH. Badania nad starzeniem się papieru przeprowadzane w XX stuleciu w wielu krajach potwierdziły, że spadek pH świadczy o zaawansowanym procesie degradacji celulozy i innych towarzyszących jej składników papieru. W przypadku wymienionych wyżej druków odczyn pH jest bardzo niski i wynosi około 3–4. Niższym wskazaniom pH towarzyszy zawsze osłabienie wytrzymałości papieru. Z upływem czasu reakcje chemiczne zachodzące w papierze napędzają się samoistnie. Od ponad trzydziestu lat naukowcy opracowują metody masowego odkwaszania zbiorów na podłożu papierowym; udowodniono bowiem, że neutralizowanie kwasowości i wprowadzenie rezerwy alkalicznej w papierze spowalnia lub zatrzymuje reakcje chemiczne prowadzące do jego zupełnego rozkładu. Stosowane metody muszą być masowe ze względu na ogrom potrzeb i skracający się wciąż czas trwania tego rodzaju papieru.

Przynależność Polski do Unii Europejskiej nakłada na polskie ustawodawstwo konieczność aktualizacji obowiązujących przepisów prawnych, tak aby bieżące przepisy krajowe zawierały wprowadzane uregulowania unijne. W ustawie z dnia 29 lipca 2005 roku o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw[1] zostały wprowadzone do prawa polskiego między innymi zmiany dyrektywy 94/62/WE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych z 2004 i 2005 roku, przepisy dyrektywy 2000/76/WE o spalaniu odpadów oraz dyrektywy 1999/31/WE w sprawie składowania odpadów, a także szereg innych uregulowań unijnych dotyczących odpadów, które powinny być wprowadzone z chwilą przystąpienia Polski do Unii Europejskiej.
Ustawa z 29 lipca 2005 roku wprowadza zmiany między innymi w prawie ochrony środowiska oraz w ustawach o odpadach, o opakowaniach i odpadach opakowaniowych, oraz w ustawie o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania odpadami oraz o opłacie produktowej i depozytowej.
Kolejna nowelizacja przepisów ma na celu poprawę sposobu zarządzania gospodarką odpadami także w zakładach przemysłowych, tak aby osiągnąć wymagany przez Unię Europejską poziom redukcji odpadów kierowanych na składowiska.

W tym miesiącu miało być o Świętach, o tym szczególnym czasie, w którym panuje atmosfera pojednania i wzajemnej życzliwości. Napisałem o możliwościach, jakie istnieją w ramach funduszu socjalnego, z którego pracodawcy mogą wspomóc swoich podwładnych, szczególnie tych mniej zamożnych, aby Święta były w miarę dostatnie. Odkładam jednak ten miły temat do szuflady, bo zdarzyło się coś, co, w moim odczuciu, odsunęło, przynajmniej na czas pewien, bożonarodzeniową euforię.
Prezydent, prezydent wszystkich Polaków, jak zwykł siebie nazywać Aleksander Kwaśniewski, postanowił zrobić świąteczny prezent swoim partyjnym kolegom. Na odchodnem odsłonił swoje oblicze i jednym ruchem unicestwił cały dorobek swojej prezydentury. Nie wiem, czy ktokolwiek jest w stanie pojąć, co skłoniło „Aleksandra Wszystkich Polaków” do podjęcia decyzji o rozpoczęciu procesu ułaskawienia pana Zbigniewa Sobotki, byłego wiceministra spraw wewnętrznych, który prawomocnym wyrokiem niezawisłych sądów został skazany za narażenie życia policjantów uczestniczących w zwalczaniu tzw. „mafii starachowickiej”. Z kalendarza politycznego logicznie wynika prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, że aktualny minister sprawiedliwości z nadania PiS-u, Zbigniew Ziobro, tak pokieruje procedurami, aby wniosek wrócił już do nowego prezydenta, a ten, jak wiadomo, z łaskawości nie słynie, wręcz przeciwnie.
Prawo łaski należy do przywilejów głów państw w większości demokratycznych krajów. Wynika to z tradycji i służy podkreśleniu wyjątkowości urzędu, który winien być otoczony szacunkiem i pełnym zaufaniem. Prezydent Kwaśniewski, zresztą jak i jego poprzednik na urzędzie, po wielokroć korzystał z tego przywileju i w zasadzie nigdy nie budziło to większych emocji.