Polska Izba Druku pomaga nawiązać współpracę za granicą
Polska Izba Druku wychodząc naprzeciw oczekiwaniom drukarń w niej zrzeszonych, rozpoczęła szeroko zakrojone działania mające na celu ich promocję w krajach UE. PID zwróciła się do wszystkich naszych placówek (Wydziały Ekonomiczno-Handlowe polskich ambasad) w krajach unijnych prosząc o pomoc w nawiązywaniu kontaktów z miejscowymi firmami, które szukają partnerów handlowych wśród zakładów produkcyjnych branży poligraficznej. Jednocześnie takie poszukiwania Izba prowadzi za pośrednictwem znanych sobie firm zagranicznych, stowarzyszeń branżowych, a także korzystając z dostępnych baz danych o zagranicznych firmach zamawiających usługi poligraficzne, jak również zajmujących się bezpośrednio produkcją.
W wyniku tych działań PID otrzymuje liczne zapytania ofertowe, które kieruje do zrzeszonych drukarń, nawiązała także kontakty z firmami poszukującymi stałych partnerów w Polsce. W ostatnich miesiącach Izba gościła w Polsce holenderską firmę Cortes, francuskie firmy CT&D, E-nov@tion i CPI, oraz szwedzką Markaryds Grafiska. Firmy te odwiedziły takie drukarnie, jak Drukpol, Taurus, Lotos Poligrafia, Białostockie Zakłady Graficzne, Ortis, Leograf, Drukarnia Naukowo-Techniczna, czy Dom Słowa Polskiego.
W dniach 5–9 października br. przy współudziale WEH naszej ambasady we Francji zorganizowano pod patronatem Radcy Ministra Janusza Pieńkowskiego, szefa WEH ambasady, prezentację polskich drukarń i handlowe rozmowy bilateralne z firmami francuskimi zainteresowanymi współpracą. Spotkanie trwało cały dzień, a późniejsze komentarze biorących w nim udział firm polskich, tj. DNT, Drukpolu, Netboksu, drukarni Pozkal, Winkowski SA, Ortis, LCL i Oficyny Wydawniczo-Poligraficznej Adam, świadczyły o tym, że rozmowy były konkretne i firmy mogą liczyć na nawiązane kontakty. Zainteresowanie drugiej strony było duże – w spotkaniu wzięło udział 21 firm francuskich, a ich liczbę i tak ograniczyły warunki lokalowe WEH, mimo że rozmowy odbywały się na dwóch piętrach naszej placówki. Wszystkim drukarniom WEH oddał do dyspozycji profesjonalnych tłumaczy. Polskie firmy już dostają konkretne zapytania ofertowe, a w dwóch przypadkach zaawansowane są rozmowy kontraktowe.
W celu dalszego stwarzania i rozwijania możliwości eksportowych naszych firm Polska Izba Druku planuje kolejne tego typu spotkania.


Posiedzenie Fundacji Rozwoju Kadr Poligraficznych
W dniu 14 listopada br. w sali konferencyjnej Łódzkiej Drukarni Dziełowej odbyło się statutowe posiedzenie władz Fundacji Rozwoju Kadr Poligraficznych. W posiedzeniu uczestniczyli członkowie Zarządu i Rady Fundacji. Celem spotkania było omówienie i ocena działalności Fundacji oraz przedyskutowanie planów na najbliższą przyszłość.
Po powitaniu uczestników spotkania przez przewodniczącego Rady Fundacji Wiesława Grabowskiego prezes Zarządu Fundacji Adam Grzelak przedstawił sprawozdanie z działalności Fundacji w ostatnich miesiącach. Scharakteryzował najistotniejsze pozycje zawarte w bilansie i omówił rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia do 30 września br. W tym czasie Fundacja zrealizowała wiele z zaplanowanych przedsięwzięć. Wśród nich znalazły się: zorganizowanie Sympozjum Poligraficznego, dofinansowanie produkcji folderu wydanego na 30-lecie promocji pierwszych absolwentów Instytutu Papiernictwa i Poligrafii na Politechnice Łódzkiej, zakupienie komputera z oprogramowaniem oraz materiałów pomocniczych dla Instytutu, sfinansowanie zakupu sztandaru dla Zespołu Szkół Ponadpodstawowych Nr 18 im. Mikołaja Reja w Łodzi, złożenie wniosku o przyznanie statusu organizacji pożytku publicznego (uwieńczone sukcesem – w dniu 29 września Fundacja uzyskała ten status), współorganizowanie seminariów poligraficznych, organizowanie szkoleń BHP dla pracowników firm poligraficznych oraz poszukiwanie sponsorów i współpracowników Fundacji.
Ważnym punktem spotkania było zaprezentowanie nowych inicjatyw mających wspomóc efekty działalności Fundacji. Poza kontynuacją dotychczasowych założeń i dalszą działalnością w zakresie organizacji szkoleń i zakupu sprzętu, postanowiono zachęcić wszystkich zainteresowanych wsparciem szkolnictwa poligraficznego do przekazania 1% swojego podatku za rok 2005 na konto Fundacji Rozwoju Kadr Poli-graficznych (wystarczy jedynie zaznaczyć tę operację w odpowiedniej rubryce przy wypełnianiu druku PIT-36 lub PIT-37 i dokonać przelewu wyliczonej kwoty w banku). Informacja o tej akcji zostanie wkrótce rozesłana do większości znaczących firm z branży poligraficznej. Będziemy o niej także informować na łamach naszego miesięcznika. [AS]

Szóste spotkanie użytkowników systemu :Apogee
Ponad 60 osób wzięło udział w corocznej Ogólnopolskiej Konferencji Użytkowników Systemu :Apogee, która tym razem była poświęcona przede wszystkim :ApogeeX 2.5, najnowszej wersji systemu produkcyjnego firmy Agfa.
Spotkanie, już szóste z kolei, odbyło się w dniach 11–12 października w Centrum Konferencyjno-Szkoleniowym Magellan, położonym nad Zalewem Sulejowskim. Część merytoryczną konferencji poprowadzili przedstawiciele firmy Agfa. Rozmawiano na temat programu :ApogeeX v. 2.5., technologii produkcji płyt bezodczynnikowych :Azura oraz systemu upgrade’ów i kontraktów technologicznych oferowanych przez Agfę. W dalszej części spotkania zorganizowano m.in. grę w paintball oraz survival w pobliskim lesie.
Pierwszy dzień konferencji zdominowała tematyka związana z systemem :ApogeeX. Spotkanie rozpoczął Stefan Piotrowski, dyrektor Działu Systemów Graficznych Agfa Sp. z o.o., który zaznaczył, że z roku na rok liczba użytkowników programu :Apogee systematycznie rośnie. Wiąże się to m.in. ze stale powiększającym się gronem firm posiadających systemy CtP Agfy – tylko w tym roku firma dokonała dzięsięciu instalacji.
Następnie Krzysztof Sadziński, szef Centrum Szkoleń i Prezentacji w Dziale Systemów Graficznych Agfa Sp. z o.o., zaprezentował nowości wprowadzone w systemie :ApogeeX 2.5, dostępnym od połowy tego roku. Zaznaczył też, że obecnie systemu :ApogeeX używa około 20 polskich firm poligraficznych, przy czym większość korzysta już z upgrade’u do wersji 2.5. Krzysztof Sadziński dokonał przeglądu różnych wersji systemu :ApogeeX, począwszy od podstawowej Light, poprzez rozbudowaną Commercial, na specjalistycznych Packaging, Create Pro i Proofer skończywszy. W każdym przypadku wymienił podstawowe i opcjonalne moduły danego systemu. Szczególną uwagę zwrócił na dwa nowe moduły: Imager (przeznaczony dla drukarń) i Prime, który wybiera coraz większa liczba użytkowników :ApogeeX. Ten ostatni oferuje przygotowanie plików, sprawdzenie ich poprawności, impozycję oraz naświetlenie w systemie CtF bądź CtP. W wersji Prime jako opcja dostępny jest także proofing.
W drugiej części wystąpienia Krzysztof Sadziński przedstawił nowości i udoskonalenia wprowadzone w systemie :ApogeeX 2.5. Podkreślił zastosowane w nim nowe technologie, stworzone przez takie firmy jak Adobe (interpreter CPSI, nowe moduły PDF Trapper, IRT, Flattener, Normalizer 6) czy Enfocus (PitStop 6 Server), oraz zgodność systemu z formatem JDF 1.2. Wśród istotnych udoskonaleń wymienił m.in.: optymalizację bazy danych, usprawnienie interfejsu użytkownika, dostępność raportów z modułu Preflight w kilku wersjach językowych (od wersji 3.0 także po polsku) oraz wprowadzenie modułu Generic Press do obsługi różnych maszyn drukujących. Nowości wprowadzone w systemie :ApogeeX 2.5 to m.in. filtr Pomiń/Dołącz, usprawniający zarządzanie pracami; procesor PDF Ready, pozwalający na spłaszczanie i zalewkowanie (opcja) plików PDF; kontroler zdalnego proofingu RPC. Referent podkreślił możliwość zainstalowania na jednym komputerze kilku procesorów zadaniowych tego samego typu.
Prezentację :ApogeeX 2.5 zakończyły warsztaty prowadzone wspólnie przez Krzysztofa Sadzińskiego i Macieja Baura, specjalistę ds. aplikacji w firmie Agfa, kontynuowane także drugiego dnia konferencji.
Podczas spotkania była także mowa o upgrade’ach i kontraktach technologicznych oferowanych przez Agfę. Tu ofertę firmy przedstawił Bogusław Decowski, dyrektor handlowy Działu Systemów Graficznych. Zaprezentował m.in. trzy programy upgrade’ów, z których każdy – w zależności od wybranej opcji – zawiera 1-, 2- lub 3-letni kontrakt technologiczny. Kontrakt ten uprawnia do bezpłatnych upgrade’ów systemu :ApogeeX. Prelegent podkreślił, że opcję kontraktu technologicznego przy zakupie sprzętu wybiera coraz większa liczba klientów Agfy.
Maciej Baur przedstawił z kolei ofertę firmy pod nazwą Agfa Global Services. Obejmuje ona szereg działań pomagających użytkownikom systemów, m.in. w zakresie serwisu i zaplecza technicznego.
Ostatnim z wystąpień wygłoszonych podczas konferencji była prezentacja technologii produkcji bezodczynnikowych płyt :Azura, dokonana przez Tomasza Nojszewskiego, Pre-Sales i Product Managera w firmie Agfa. Przedstawił w niej zalety wynikające z używania tego proekologicznego i łatwego w obsłudze systemu, który znalazł już uznanie u trzech polskich firm (przy trzystu instalacjach na całym świecie).


Prezentacja Adobe
Adobe Creative Suite 2 Professional to zestaw najnowszych programów dla środowisk projektowych i wydawniczych. Był on przedmiotem prezentacji w dniu 25 października 2005 r. w multipleksie Silver Screen w Warszawie. Pokaz prowadził specjalista z firmy Adobe Systems – Terry Steeley. Uczestnikom spotkania zaprezentowano kolejno: Adobe Bridge, InDesign CS2, Photoshop CS2, Illustrator CS2, GoLive CS2 oraz Acrobat 7.0. Ponadto firma Apple IMC Poland ukazała możliwości najnowszego zestawu Adobe w systemie operacyjnym MacOS X Tiger. Na zakończenie przybliżono możliwości tabletów Wacom oraz odbyło się losowanie nagród. Prezentację przygotowała firma Wimal. [AJ]

Kleje topliwe to w 100% nielotne materiały termoplastyczne, które w temperaturze pokojowej są ciałami stałymi. Zwykle topią się po podgrzaniu, a ich temperatura robocza wynosi 150–200oC; po ochłodzeniu ulegają zestaleniu – powstaje połączenie klejonych elementów. Występują w postaci granulatu, prostopadłościanów lub dużych brył.

Niniejszy tekst jest zapowiedzią większej całości: artykułu poświęconego klejom, autorstwa dr Waldemara Busza z Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Poligraficznego. W numerze grudniowym zamieścimy jego I część. W COBRPP od wielu lat opracowywane są receptury klejów introligatorskich. Kleje są produkowane w Ośrodku lub w Oddziale w Łodzi i znajdują się w ciągłej sprzedaży. W procesie klejenia bezszyciowego produkt końcowy (książka) może mieć szereg wad i braków, które są efektem niedotrzymania warunków technologicznych bądź też powstały z winy kleju.

Grzbiet książki ma dwie warstwy: wewnętrzna stanowi łączenia grzbietu, zewnętrz-na jest dekoracyjno-informacyjna. Współgranie obu warstw decyduje o otwieralności woluminu. W artykule omówiono cechy połączeń i zdobień oraz sposoby formowania charakterystycznych grzbietów opraw.
Po złamaniu arkusza otrzymamy składkę. Jej złam staje się grzbiecikiem. Kiedy połączymy grzbieciki składek, uzyskamy grzbiet wkładu, który zakrywa grzbietówka okładki. Introligator formuje grzbiet także z kartek, które zakleja lub zszywa przez wierzch, a następnie przykleja okładkę kartonową. Tak czy inaczej, formowanie grzbietu wynika z budowy wkładu i okładki.
Konstrukcja grzbietu raz jest złożona, jak w oprawie gotyckiej, innym razem prosta, jak we współczesnej oprawie przylegającej. W pierwszym przypadku grzbiet łączą nici i ścięgna, w drugim – błona klejowa. Różnorodność formowania grzbietu oprawy nie daje nam jednoznacznej jego definicji. Bo czy można nazwać grzbiet wkładu grzbietem oprawy? Co stanowi go w oprawach łączonych bocznie? Czy spiralę w kołonotatniku też można określić jako grzbiet? Postaram się udzielić odpowiedzi na te pytania w dalszej części artykułu.

Znaczącym trendem we współczesnym marketingu i reklamie jest reklama docelowa. Aby realizować wysyłkę do określonych grup docelowych konsumentów, opracowano koncepcję tzw. selective binding (oprawa selektywna), co oznacza zindywidualizowane wytwarzanie powiązanych produktów drukowanych. Byliśmy ciekawi, czy dostawcy urządzeń obserwują ten trend na polskim rynku i czy wydawcy, lub też szefowie firm poli-graficznych, interesują się ofertą urządzeń do obsługi oprawy selektywnej. Zadaliśmy więc te i parę innych pytań dotyczących tego tematu kilku znanym firmom dostarczającym urządzenia dla potrzeb selective binding:
1. Czy dostawcy urządzeń obserwują opisany powyżej trend na polskim rynku i czy wydawcy, lub też szefowie firm poligraficznych, interesują się ofertą urządzeń do obsługi oprawy selektywnej? Jeśli tak, to jaka jest, Państwa zdaniem, dynamika rozwoju tej tendencji?
2. Jakie jest niezbędne wyposażenie tych urządzeń, a jakie przydatne opcje dodatkowe (np. funkcja dodatkowej personalizacji, większa liczba nakładaczy)?
3. Czy z urządzeń do takich zastosowań korzystają tylko drukarnie gazet i czasopism?
4. Czy są one zainstalowane na terenie Polski?
5. Jakiego rzędu koszty pociąga za sobą taka inwestycja? Jakie wymagania muszą być spełnione, żeby zainstalować tego typu urządzenie (np. stopień automatyzacji i usieciowienia firmy)?
6. Jakie urządzenia z Państwa oferty są przewidziane do wymienionych zastosowań?

Poniżej zamieszczamy odpowiedzi przedstawicieli firm.

Wiodące litewskie wydawnictwo Lietuvos Rytas mieszczące się Wilnie publikuje znaną niezależną gazetę codzienną o tym samym tytule („Lietuvos Rytas” – po polsku: „Litewski Poranek”), a także inne pozycje prasowe, takie jak dzienniki regionalne – „Sostine”, „Laikinoji Sostine”, „Panevezio Ryta”, czy magazyn dla dzieci „Genys”. Lietuvos Rytas od roku 1994 ma na obrzeżach Wilna własną drukarnię, w której oprócz swoich publikacji drukuje ponad czterdzieści gazet i czasopism tworzonych w innych wydawnictwach.
Drukarnia dysponuje najnowocześniejszym sprzętem poligraficznym prezentującym wysoki europejski poziom. W roku 1990, kiedy upadł system komunistyczny, wydawnictwo Lietuvos Rytas posiadało kilka maszyn i stary budynek w stolicy Litwy. W tamtym czasie była to jeszcze firma państwowa. W ciągu kolejnych czterech lat przeprowadzono prywatyzację wydawnictwa, a w grudniu 1994 roku stało się ono prywatną spółką. Działalność na wolnym rynku rozpoczęto wraz z produkcją w nowo w wybudowanej drukarni w Skaidiskes (15 km od centrum Wilna). Na początku była to produkcja jedynie własnych publikacji – głównie dziennika „Lietuvos Rytas”. Od roku 1996 drukarnia wykonuje prace zlecane przez innych wydawców, a także druki akcydensowe, głównie reklamowe. Obecnie zatrudnia 340 pracowników i oprócz gazet codziennych drukuje dziewięć periodyków na sześciu maszynach drukujących oraz trzy tygodniki i trzy miesięczniki.

W dniach 28–29 września br. odbyły się w Warszawie pierwsze Dni Otwarte firmy Duplo Polska, podczas których zaprezentowano profesjonalne rozwiązania do drukowania i obróbki dokumentów. Hasło towarzyszące imprezie – „Dokończ to, co zacząłeś”, jest również motywem przewodnim całej kampanii wprowadzającej firmę na polski rynek.
Japońska firma Duplo International Ltd. to czołowy producent i dostawca sprzętu do drukowania i obróbki końcowej, obsługujący rynki Dalekiego Wschodu, Ameryki Północnej i Południowej, Europy i Rosji, Afryki i Bliskiego Wschodu (ponad stu dystrybutorów w 60 krajach). W Europie działają cztery przedstawicielstwa firmy: w Wielkiej Brytanii, we Francji, w Polsce i najmłodsze, we Włoszech; wszystkie wspierają się, korzystając ze swych doświadczeń związanych z wchodzeniem na nowy rynek. Oddział polski oficjalnie rozpoczął działalność 1 kwietnia 2005 roku, pierwsza prezentacja firmy odbyła się na targach Poligrafia 2005. Duplo Polska od początku swej obecności na rynku aktywnie buduje relacje z obecnymi i potencjalnymi klientami, prowadzi działalność marketingową – której efektem są między innymi Dni Otwarte – oraz realizuje założony plan sprzedaży bezpośredniej. Obszar zainteresowania firmy to działy procesu poligraficznego od drukowania do obróbki wykończeniowej: druk cyfrowy i offsetowy oraz introligatornia. Oferta Duplo Polska obejmuje maszyny do obróbki dokumentów po druku, niezależnie od wielkości nakładów czy rodzaju dokumentów (systemy broszurujące, zbieraczki cierne i z separacją powietrzną, gilotyny, trójnoże, bindownice, oklejarki, złamywarki), oraz Digital Finishing – systemy wykańczania prac cyfrowych, i Duprinters – drukarki i powielacze cyfrowe. Ważne dla firmy relacje z klientami opierają się przede wszystkim na współpracy w zakresie informacji handlowej oraz współpracy posprzedażowej: Duplo Polska dysponuje fachowym i szybko działającym serwisem oraz magazynem części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych.

Obróbka dokumentów po druku stanowi istotny element w działalności każdej drukarni czy firmy poligraficznej. Wydrukowane prace poddawane są broszurowaniu, oprawianiu, obcinaniu lub oklejaniu. Dostawcy rozwiązań do finishingu prześcigają się w oferowanych produktach, prezentując coraz to szersze ich zastosowanie. Obecnie na rynku dostępne są urządzenia do wykańczania prac drukowanych cyfrowo i techniką offsetu, rzadziej do nakładów łączonych. Są to urządzenia pracujące in-line, off-line lub near-line.
Coraz więcej drukarni na całym świecie przestawia się na produkcję cyfrową bądź uzupełnia możliwości druku offsetowego o ofertę cyfrowego drukowania. Sytuacja ta stwarza potrzebę obsługi prac łączących cyfrowy i tradycyjny wydruk, a także kreuje długoterminowy potencjał pozwalający zwiększyć stopień przywiązania klienta poprzez poboczne usługi dodatkowe.

Korzystając ze swego ponaddwudziestoletniego doświadczenia na rynku maszyn poli-graficznych, hiszpański producent składarko-sklejarek, firma Inramik, stworzył udoskonaloną wersję maszyny do produkcji opakowań z kartonu i tektury falistej: składarko-sklejarkę serii Xtra II. Dzięki staraniom Instytutu Transferu Technologii Poligraficznych w naszym kraju wdrożono już te najnowsze technologie w zakresie obróbki opakowań – pierwsze modele urządzeń zostały zainstalowane w polskich drukarniach.
Najnowsze modele składarko-sklejarek pozwalają sprostać nawet najbardziej wygórowanym potrzebom klientów – ułatwiają pracę z krótkimi nakładami, z coraz bardziej skomplikowanymi projektami pudełek, szeroką gamą materiałów, zarazem osiągając bardzo wysoką produktywność. Wzmocniona i znacznie wydłużona (20,5 m w kompletnej wersji) konstrukcja pozwala na osiągnięcie dużych prędkości, a także na dokładniejsze i bardziej płynne składanie nawet bardzo trudnych wykrojów tekturowych (do 600 g/m2), także z tektury falistej z falą B, E, F lub N. Prędkość może być regulowana do 400 m/min.

Linia do produkcji pudełek na bazie składarko-sklejarki Heidelberg Diana Pro 114

Linię do produkcji pudełek klejonych można zbudować opierając się na wysoko wydajnej składarko-sklejarce Diana Pro 114, wyposażonej dodatkowo w nakładak Jagfeed i maszynę pakującą Japack Pro.
Składarko-sklejarka Diana Pro jest maszyną łatwą w obsłudze i dzięki modułowej konstrukcji elastyczną w dostosowaniu do potrzeb. Przy prędkości 650 m/min możliwe jest uzyskanie wydajności 200 000 pudełek jednopunktowych na godzinę. Poza tym można na niej wykonać prawie nieograniczoną liczbę wzorów – począwszy od prostych pudełek jednopunktowych poprzez pudełka stożkowe, a na najmniejszych skończywszy. Maszyna może być z powodzeniem wykorzystywana przez zakłady, które specjalizują się w produkcji opakowań, ale również przez specjalistów introligatorów.

W dniu 20 października br. Wolff Trading Sp. z o.o. zorganizowała w swojej siedzibie przy Trakcie Lubelskim w Warszawie seminarium na temat nowych trendów w dziedzinie materiałów i maszyn do uszlachetniania opakowań. Na spotkanie zaproszono właścicieli drukarń i studiów graficznych oraz przedstawicieli prasy branżowej.

Nie kolor, lecz barwa w publikacjach specjalistycznych

Nauka o barwie wzbogaciła terminologię poligraficzną o liczne pojęcia i terminy. Daremnie jednak szukać wśród nich terminu „kolor”. Wyraz „kolor” nie jest bowiem terminem o ustalonym znaczeniu naukowym, technicznym. Dlatego też nie jest notowany w polskich normach terminologicznych, w przeciwieństwie do pojęcia/terminu „barwa”.
Barwę postrzeganą charakteryzują właściwości wrażenia wzrokowego: odcień, nasycenie, jasność lub jaskrawość. Są one odpowiednikami: długości fali dominującej, czystości, współczynnika luminancji lub luminancji. Trzy charakterystyczne cechy barwy postrzeganej, zwane atrybutami barwy, są nieodzowne i wystarczające do opisania każdej barwy. Tak więc dla przedstawienia trójparametrowej barwy wymagane są trójwymiarowe przestrzenie czy modele barw. Przestrzeń barw oznacza przedstawienie przestrzenne trójwymiarowej mnogości barw.
Modele barw nieukierunkowane sprzętowo, jak: HSV (ang. Hue, Saturation, amer. Value), definiują barwę jej odcieniem, nasyceniem i jasnością lub odcieniem, nasyceniem i jaskrawością – HSB (ang. Hue, Saturation, Brightness).

Podłoża
Jedną z głównych zalet technologii UV jest możliwość drukowania na szerokim zakresie podłoży.
Technologia UV używana do drukowania na podłożach niewsiąkliwych ma zalety dające jej przewagę nad farbami tradycyjnymi. Farby tradycyjne to:
• możliwość drukowania tylko w niewielkich ilościach
• użycie ogromnych ilości proszku do napylania
• długie oczekiwanie (nawet do kilku godzin) na wyschnięcie farby.

Papier zwojowy
Racjonalizatorzy niekiedy jeszcze nie doceniają możliwości zaoszczędzenia kosztów związanej ze stosowaniem w arkuszowych maszynach offsetowych przekrawaczy poprzecznych do odcinania arkuszy z papieru zwojowego. Chodzi tu o systemy nakładania, które doprowadzają papier ze zwoju, to znaczy odwijają go, tną, układają w strumień i wprowadzają. „Rywalizują” więc z samonakładakami stosu papieru. Typowe jest, że częściej można je spotkać w zakładach, które stosują oba rodzaje produkcji, to znaczy offset arkuszowy i zwojowy, a więc mają doświadczenie w posługiwaniu się papierem zwojowym i w jego zakupie.
Jednak nie to zdecydowało o rozwoju i upowszechnieniu się samonakładaków arkuszy ze zwoju. Większe znaczenie miał aspekt regionalny. Są kraje, w których papier zwojowy jest wyraźnie tańszy niż arkuszowy, przy czym różnica może sięgać 20–25%. Nie ulega wątpliwości, że takie różnice cen stwarzają znakomite warunki do szybkiego zamortyzowania się zakupu samonakładaka arkuszy ze zwoju, czego drukarnie nie mogą nie zauważyć. Jednak nie tylko różnice cen stwarzają dogodne warunki dla inwestycji, ale także fakt, że te specjalne samonakładaki pozwalają osiągnąć wydajność w druku nakładu wyższą nawet o tysiąc arkuszy na godzinę. Wynika to z techniki doprowadzania poszczególnych arkuszy do samonakładaka maszyny arkuszowej. W technice tej nie występuje konieczność oddzielania arkusza od stosu, czemu często towarzyszy zjawisko „sklejania się” arkuszy wskutek nagromadzenia ładunków elektrostatycznych. Zjawisko to daje o sobie znać szczególnie w wypadku papierów cienkich (np. etykiet), papierów metalizowanych i folii i może skutkować zatrzymaniem maszyny.

Coraz częściej słyszymy o konieczności wyeliminowania z druku offsetowego dodatku alkoholu IPA, ze względu na szkodliwy wpływ jego oparów na ludzi i zanieczyszczanie środowiska. Alkohol wprawdzie redukuje napięcie powierzchniowe płynu zwilżającego w maszynie, ale poza tym ma liczne wady.
Znakomitym rozwiązaniem do skutecznego wyeliminowania dodatku alkoholu IPA z procesu druku jest płyn buforowy Prisco 3551+2. To uniwersalne i efektywne rozwiązanie, które sprawdziło się w wielu drukarniach o różnych profilach produkcji. Formułę płynu Prisco opracowano w latach 60-tych XX w. – był to pierwszy taki płyn – i od tego czasu wciąż ulepszano. To jedyny produkt na rynku, który powstał przy ścisłej współpracy z drukarzami. Od 2004 r. jest sprzedawany także w Polsce.
Jest to produkt chemiczny: cechuje go niski poziom balansu wodno-farbowego i trwałość – może pracować w maszynie przez ponad pięć miesięcy bez uszczerbku na jakości drukowanych prac. Drukarniom pracującym na maszynach z technologią konwencjonalną i hybrydową Prisco zapewnia komfort pracy bez konieczności wymiany środków chemicznych przy przezbrajaniu maszyny.

W dniach 15–16 października br. drukarnia Legro zorganizowała warsztaty poligraficzne pt. „Wdrożenie technologii zdalnego proofingu cyfrowego zintegrowanego z cyfrową przygotowalnią i drukiem offsetowym”. Projekt współfinansowany był przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W warsztatach, które odbyły się w drukarni Legro w Inowrocławiu, wzięli udział klienci firmy oraz przedstawiciel „Świata DRUKU”.
Pomysł spotkania polegał na połączeniu teoretycznej części wykładowej z praktycznym pokazem procesu produkcyjnego. Część merytoryczną, która składała się z trzech prezentacji, rozpoczął współwłaściciel drukarni, Janusz Kunke. Przedstawił nowo zakupiony sprzęt poligraficzny – inwestycję zrealizowaną dzięki uzyskaniu funduszów unijnych. Inwestycja obejmowała: system zdalnego proofingu cyfrowego, wykonywany na drukarkach Epson, system do naświetlania płyt offsetowych w technologii CtP, produkcji japońskiej firmy Screen, oraz 4-kolorową maszynę offsetową japońskiej firmy Ryobi. Następnie głos zabrali przedstawiciele dostawców wymienionego sprzętu, firm Grafikus – Systemy Graficzne i Reprograf.

W dniu 14 października bieżącego roku w siedzibie firmy Marpol SA w Ignatkach koło Białegostoku zorganizowane zostały Drzwi Otwarte, których głównym celem było zaprezentowanie niedawno zakupionej 10-kolorowej fleksograficznej maszyny drukującej, produkcji niemieckiej firmy Fischer & Krecke GmbH. Wśród zaproszonych gości byli przedstawiciele firm współpracujących z Marpolem oraz reprezentanci prasy branżowej, w tym „Świata DRUKU”.
Zanim przedstawiono nam zakład produkcyjny i samą maszynę, wzięliśmy udział w spotkaniu, podczas którego prezes zarządu, Jacek Jerzy Rode, wiceprezes zarządu, Jarosław Jakubowski, i przedstawiciel działu sprzedaży firmy Fischer & Krecke, Jarosław Madej, przedstawili historię i dzień dzisiejszy drukarni Marpol i odpowiedzieli na pytania dotyczące nowo zakupionej maszyny.

W dniach 5–6 października br. Zrzeszenie Polskich Fleksografów PLFTA zorganizowało w Centrum Konferencyjnym MCB PAN w Warszawie VI Forum Fleksograficzne – konferencję i towarzyszącą jej wystawę. Forum zostało zorganizowane i poprowadzone przez dyrektora Biura ZPF, Krzysztofa Januszewskiego. Program obrad obejmował najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne w branży fleksograficznej.
VI Forum było ważnym spotkaniem ze względu na obchodzony właśnie jubileusz dziesięciolecia istnienia Zrzeszenia. Jubileusz był okazją do wielu gratulacji złożonych na ręce dyrektora Krzysztofa Januszewskiego i prezesa Andrzeja Hulpowskiego-Szulca. Zrzeszenie powstało w 1995 roku z inicjatywy środowiska fleksograficznego i jest otwartą organizacją ogólnopolską, reprezentującą interesy zrzeszonych w niej podmiotów zajmujących się: produkcją oraz usługami poligraficznymi wykorzystującymi technikę fleksograficzną, handlem wyrobami i środkami do produkcji flekso, produkcją i obsługą serwisową stosowanych przy tej metodzie maszyn i urządzeń, świadczeniami usług doradczych oraz kształceniem kadr dla tego segmentu rynku.

Zadrukowywanie opakowań w świetle przepisów prawnych
Celem wszelkich regulacji prawnych, zarówno europejskich, jak i krajowych, jest ochrona zdrowia konsumentów. Prawodawstwo europejskie w zakresie opakowań produktów spożywczych nie jest niestety jednoznaczne. Wszystkie dotychczasowe przepisy dotyczą gotowych opakowań, w kontekście ustawy o przedmiotach użytkowych, bez uwzględnienia specyfiki poszczególnych surowców zastosowanych do ich produkcji. Ponadto regulacje prawne odnoszą się głównie do opakowań z tworzyw sztucznych, natomiast nie uwzględniają opakowań z papieru, kartonu czy też laminatów. I to niezależnie od tego, czy zadrukowana strona opakowania wchodzi w bezpośredni kontakt ze środkiem spożywczym, czy też taki bezpośredni kontakt nie istnieje.
Regulacje Unii Europejskiej są oparte na Dyrektywie Ramowej UE 89/109 „Dyrektywa dotycząca ujednolicenia przepisów prawnych krajów członkowskich o materiałach i przedmiotach, które przeznaczone są do kontaktu z produktami spożywczymi”. Zgodnie z art. 2 tej Dyrektywy „przedmioty użytkowe muszą być tak wytwarzane, aby w określonych i przewidywalnych warunkach ich stosowania nie przekazywały do produktu spożywczego składników w ilościach, które mogłyby powodować zagrożenie ludzkiego życia i wywoływać zmiany składu lub właściwości organoleptycznych produktu spożywczego”.