Nowe władze Polskiej Izby Druku
Na walnym zgromadzeniu członków Polskiej Izby Druku, które odbyło się 28 kwietnia 2005 roku w Warszawie, wybrano nowe władze Izby. Prezesem Polskiej Izby Druku został Robert Musiał, dyrektor pionu drukarń Agory SA. Do Rady Polskiej Izby Druku zostali wybrani następujący jej członkowie:
• Tadeusz Chęsy, prezes Zakładu Wydawniczo-Poligraficznego Pozkal
• Olga Czyżewska-Tochowicz, wiceprezes zarządu Oddziału Polskapresse Sp. z o.o. w Krakowie
• Edward Dreszer, wiceprezes zarządu drukarni Lotos Poligrafia Sp. z o.o.
• Andrzej Krzewina, prezes zarządu drukarni Interak Sp. z o.o.
• Ryszard Maćkowiak, prezes zarządu Olsztyńskich Zakładów Graficznych Sp. z o.o.
• Tadeusz Winkowski, prezes firmy Winkowski Sp. z o.o.

Siódmym członkiem Pady PID jest statutowo jej prezes, czyli Robert Musiał.
Do Komisji Rewizyjnej zostali wybrani:
• Jerzy Hoppe (przewodniczący), dyrektor Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Przemysłu Poligraficznego
• Ewa Mudrak, dyrektor Instytutu Poligrafii Politechniki Warszawskiej
• Leszek Górski, prezes zarządu PHU Technograf SA
• Alicja Niedbalska, wiceprezes zarządu Studia Poligraficznego Fototype
• Marek Borodajko-Żbikowski, zastępca dyrektora Zakładu Wydawniczo-Poligraficznego MGiP.

Na Walnym Zgromadzeniu PID było reprezentowanych 70% firm członkowskich. Ustępujący prezes PID, dr inż. Jerzy Hoppe, przedstawił sprawozdanie z działalności Izby w roku 2004 i nakreślił najważniejsze kierunki działań podjętych przez Izbę. W imieniu Komisji Rewizyjnej jej protokół za rok 2004 odczytał Leszek Górski. Sprawozdanie finansowe oraz plan działalności Izby w roku 2005 przedstawił dyrektor Biura Izby Ryszard Czekała.
Nowo wybrany prezes PID, Robert Musiał, urodził się w 1970 r. Ukończył Wydział Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Jest zatrudniony w spółce Agora od lutego 1994 roku – najpierw pracował jako drukarz, potem awansował na stanowisko asystenta zastępcy dyrektora ds. produkcji. W 1997 r. rozpoczął prace nad projektem technologicznym nowo powstającej drukarni w Tychach. Nadzorował również uruchomienie linii produkcyjnych w pilskiej i warszawskiej drukarni Agory SA. W maju 2000 r. został dyrektorem drukarni w Warszawie. Obecnie kieruje pionem druku. Kończy też studia menedżerskie w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Od lipca 2003 roku jest członkiem zarządu Agory Poligrafii. Dotychczas był członkiem Rady Polskiej Izby Druku.


O polskiej poligrafii na konferencji PIRA
W dniach 26–27 kwietnia w Londynie brytyjska organizacja PIRA, zajmująca się m.in. badaniami rynku poligraficznego, zorganizowała 11. międzynarodową konferencję poświęconą offsetowi zwojowemu. Wśród zaproszonych na konferencję prelegentów znalazł się m.in. Tadeusz Winkowski, prezes firmy Winkowski Sp. z o.o. Konferencja i cykl paneli dyskusyjnych pod wspólną nazwą „Web Offset 2005” były kolejną z cyklu imprez organizowanych przez PIRA z myślą o poszczególnych segmentach rynku poligraficznego. Kwietniowe spotkanie zostało zorganizowane we współpracy z brytyjskim stowarzyszeniem drukarzy BPIF, organizacją wydawców prasy Periodical Publishers Association i włoskim stowarzyszeniem branżowym Assografici. Wśród patronów medialnych konferencji znalazły się poważne magazyny branżowe, m.in. niemiecki „Deutscher Drucker”, brytyjski „Print Week” i włoski „Il Poligrafico”.
Konferencja była przeznaczona dla wszystkich firm zainteresowanych przyszłością zwojowego druku off-setowego. Wśród jej uczestników byli przedstawiciele dostawców maszyn i papieru, wydawcy oraz drukarze, zaś prelegenci reprezentowali m.in. takie firmy, jak: Cooper Clegg, Elanders, Gruner+Jahr, Haymarket Publishing, Quad Graphics, Roto Smeets, Winkowski. Poruszane tematy dotyczyły m.in. obecnej sytuacji offsetu zwojowego w skali świata, europejskiego rynku offsetu zwojowego z punktu widzenia wydawcy, wzajemnej konkurencyjności offsetu zwojowego i wklęsłodruku, oraz trendów na rynku reklamowym i ich wpływu na sektor magazynów. Wiele miejsca poświęcono także relacjom drukarz-wydawca i zagadnieniom technicznym, m.in. ostatnim udoskonaleniom w budowie maszyn drukujących czy zdalnemu proofingowi.
Kilka wystąpień było związanych z rolą tzw. emerging markets i traktowało o rynkach poligraficznych Azji oraz Europy Środkowo-Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem Polski. O zagrożeniach wynikających z ekspansji drukarń wschodnioeuropejskich i azjatyckich mówił m.in. Terry A. Nagi z amerykańskiej firmy T.A. Nagi and Associates. Z kolei rosnącą rolę firm ze wschodniej Europy na światowym rynku poligraficznym, nie tylko offsetowym, podkreślali zarówno Tadeusz Winkowski, jak i występujący w tej samej części panelu Alex Walker, obecnie szef firmy Sidewalk Solutions, a do niedawna prezes kieleckiej Poligrafii SA.
Tadeusz Winkowski był jedynym prelegentem z krajów Europy Środkowo-Wschodniej. W swoim wystąpieniu, poświęconym w dużej mierze sytuacji w Polsce i w polskiej branży poligraficznej, mówił m.in. o rozwijającej się gospodarce kraju i szansach związanych z wejściem do Unii Europejskiej. Podkreślił znakomite położenie geograficzne Polski i wynikające z tego możliwości przerodzenia się naszego kraju w „zagłębie poligraficzne Europy”. Wspomniał również o wysokich kwalifikacjach polskiej kadry poligraficznej, która coraz częściej ma szansę na zdobywanie doświadczeń za granicą. Przykładem jest tu stypendium dla polskich studentów poligrafii, ufundowane wspólnie przez firmy Quad Graphics i Winkowski. Mariaż obydwu przedsiębiorstw i historia firmy Winkowski od jej powstania w 1998 roku były głównym tematem drugiej części wystąpienia Tadeusza Winkowskiego. Wspomniano w niej o dynamicznym rozwoju firmy, wzroście sprzedaży, eksportu i możliwości produkcyjnych. Obecnie firma Winkowski zatrudnia ponad 1200 osób, a jej roczne przychody ze sprzedaży przekraczają 500 mln zł.
O kilkuletniej już współpracy z firmą Winkowski mówił podczas konferencji Tom Quadracci, prezes Quad Graphics. Amerykański koncern jest właścicielem 42% udziałów w spółce Winkowski i jest to jedyna zagraniczna inwestycja Quad Graphics, w której zarządzanie w całości znajduje się w rękach lokalnego partnera. W inaugurującym konferencję wystąpieniu, poświęconym ogólnej sytuacji na światowym rynku offsetu zwojowego, Tom Quadracci zapowiedział utworzenie podobnej spółki joint-venture w Chinach.
Udział Tadeusza Winkowskiego to nie pierwszy polski akcent na międzynarodowych konferencjach poświęconych przyszłości rynku offsetu zwojowego. Przed kilkunastoma miesiącami szef firmy Winkowski wziął udział w podobnym spotkaniu zorganizowanym przez francuski magazyn „Caractére”. Także wówczas Tadeusz Winkowski był jedynym przedstawicielem krajów Europy Środkowo-Wschodniej zaproszonym do udziału w dyskusji oraz do wygłoszenia wystąpienia.

Konkurs G-Print
Od początku kwietnia do końca bieżącego roku trwa konkurs-promocja zorganizowany przez firmy Papyrus i Stora Enso, w którym główną nagrodą jest wyjazd na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2006, organizowane w Niemczech. Pełne informacje na temat konkursu można znaleźć na stronie: http://www.storaenso.com/g-print/
Wszyscy, którzy dokonają zakupu G-Print w firmie Papyrus, dodatkowo wezmą udział w specjalnej akcji promocyjnej. Każda tona zakupionego papieru G-Print zostanie nagrodzona 1 punktem premiowym. Uzyskane w czasie promocji punkty będzie można zamienić na atrakcyjne nagrody rzeczowe. Dla osób, które już teraz aktywnie włączą się do zabawy, przewidziana jest premia – wyjazd do szwedzkiej fabryki, gdzie produkuje się papier G-Print.
G-Print to najwyższej jakości papier bezdrzewny, powlekany, matowy, spulchniony, o dużej nieprzezroczystości. Dzięki specyficznemu układowi włókien oraz unikalnemu sposobowi powlekania uzyskuje dużą wytrzymałość na zginanie.


Trwa konkurs „Sappi Printer of the Year”
W kwietniu zakończył się pierwszy etap XII europejskiego konkursu „Sappi Printer of the Year”, organizowanego przez jednego z największych producentów papieru, firmę Sappi. Cezex, który od lat współpracuje z tym dostawcą, po raz kolejny aktywnie włączył się w promocję konkursu. Do biur handlowych Cezeksu napłynęło 127 prac od klientów z całej Polski. Po raz pierwszy w historii tego prestiżowego konkursu praca z Polski znalazła się w grupie zwycięskich prac. Do grona najlepszych zaliczono katalog pt. „Ryszard Horowitz”, wydrukowany przez Zdzisława Polańskiego z firmy Arso Polański (Baniocha koło Warszawy). Czy praca z Polski zdobędzie Złotą, Srebrną, czy Brązową Nagrodę, okaże się podczas gali finałowej konkursu, która odbędzie się w maju w Stambule. Dotychczas międzynarodową nagrodę w konkursie „Sappi Printer of the Year” otrzymali przedstawiciele czterech europejskich krajów: Austrii, Holandii, Włoch i Niemiec. Firma Sappi, jak co roku, wyda specjalny katalog, w którym zamieści fotografie zwycięskich prac, a także informacje o wszystkich uczestnikach konkursu. Zdjęcia nagrodzonych prac będzie można oglądać również na stronie internetowej: http://www.ideaexchange.sappi.com/


Wycieczka nagrodą w konkursie Igepy
Firma Igepa Polska zorganizowała konkurs dla klientów, dotyczący papierów Extra, Emotion i Sugar, produkowanych przez niemiecką firmę Lakepaper. Konkurs trwa do 30 czerwca br. i odbywa się w dwóch kategoriach: komercyjnej oraz kreatywnej. Klienci, którzy dokonają zakupów określonych papierów ozdobnych lub zrealizują na nich produkcję poligraficzną, mogą wygrać dwudniową wycieczkę do Bawarii. W programie imprezy jest m.in. wizyta w fabryce Lakepaper/Gmund i zwiedzanie zamków bawarskich.

Od 19 do 22 kwietnia w Poznaniu trwały jubileuszowe dwudzieste targi Poligrafia. Swoją ofertę prezentowały na nich znane od lat na rynku polskie i zagraniczne firmy poligraficzne, zarówno dostawcy, jak i producenci, drukarnie (tym razem część z nich wystąpiła na wspólnej ekspozycji Miasteczko Drukarń Polskich), a także firmy nowo powstałe, jak KBA-Grafitec, Creo Polska czy Duplo Polska. W tym samym czasie na terenie MTP zorganizowano także targi Euro-Reklama. Firmy związane z poligrafią można było odwiedzać zarówno na jednych, jak i na drugich targach – na Euro-Reklamie prezentowano ofertę w zakresie urządzeń i materiałów do drukowania wielkoformatowego.
Podczas targów przedstawiono wiele nowości, wiele z wystawianych maszyn oznaczono tabliczkami informującymi, jakiej firmie maszyna została sprzedana, co stanowi jeszcze jeden dowód na to, że zła koniunktura dla przemysłu poligraficznego już się skończyła. O ciekawszych nowościach i ważniejszych kontraktach piszemy w tym wydaniu „ŚD”.

W dniach 17–19 kwietnia w zamku Sułkowskich w Rydzynie koło Leszna odbyła się XXIII Konferencja Naukowo-Techniczna Policon 2005, zorganizowana przez Korporację Poligrafów Poznańskich, Zarząd Poznańskiego Oddziału Stowarzyszenia SIMP oraz Międzynarodowe Targi Poznańskie. Hasło tegorocznej konferencji brzmiało: „Jednością silni – rozumni szałem”, zaś tematem wiodącym były „Podłoża – farby – nośniki druku”. Celem rydzyńskich spotkań jest zapoznanie się z tematyką poruszaną w referatach, dyskusje w gronie specjalistów z branży, a także – co okazuje się równie potrzebne – integracja środowiska.
W niedzielne popołudnie (17 kwietnia) reprezentujący Korporację Poligrafów Poznańskich Hanna Bartczak i Janusz Ignaszczak uroczyście powitali gości w sali balowej zamku i przedstawili program konferencji.

Drugiego dnia targów (20 kwietnia) odbyła się doroczna Konferencja Poligraficzna zorganizowana przez Polska Izbę Druku przy udziale Międzynarodowych Targów Poznańskich. Tytuł konferencji brzmiał: „Polska poligrafia w warunkach Unii Europejskiej – ważne odpowiedzi na ważne pytania”. Miejscem obrad była nowa sala konferencyjna (Sala Zielona) w Holu Wschodnim Targów.
Otwierając Konferencję prezes PID Jerzy Hoppe zwrócił uwagę, iż tytułem i podjętą problematyką nawiązuje ona do członkostwa Polski w Unii Europejskiej równo rok po akcesie. Polska poligrafia dziś to branża nowoczesna, dobrze wyposażona, przygotowana do konkurowania na rynku europejskim. Jej atutem są, poza wyposażeniem, kwalifikacje zawodowe pracowników. Co najmniej kilkadziesiąt, a prawdopodobnie kilkaset drukarń wykonuje usługi na bardzo wysokim poziomie. Ponad sto pięćdziesiąt firm poligraficznych pracuje w oparciu o systemy zarządzania jakością według norm ISO. Zwiększa się liczba drukarń uzyskujących certyfikaty ISO z zakresu ochrony środowiska. Członkostwo Polski w Unii Europejskiej obok wielu elementów pozytywnych ujawniło jednak wiele problemów. I tak, dostosowanie polskiego prawa do wymagań unijnych pociągnęło za sobą – ze względów podatkowych – konieczność rozstrzygnięć, czy działalność poligraficzna ma charakter usługowy, czy wiąże się z wytwarzaniem produktów. Polscy przedsiębiorcy zyskali możliwość ubiegania się o środki pomocowe z funduszy Unii, jednak muszą w tym celu przejść skomplikowane procedury. Nasze wejście do Unii Europejskiej i otwarcie się na konkurencję firm z państw członkowskich wymaga wprowadzenia w przedsiębiorstwach nowoczesnych systemów zarządzania, co jest zadaniem skomplikowanych i kosztownym. Polscy przedsiębiorcy, jeśli mają sprawnie działać w warunkach międzynarodowej konkurencji, muszą przejść program intensywnej edukacji w prowadzeniu negocjacji. Wszystkie wymienione wyżej kwestie stały zostały poruszone w referatach Konferencji.

Podczas targów Poligrafia czynna była na stoisku „Świata DRUKU” ekspozycja pt. „Magazyn papieru i tektury”, zaś w trzecim dniu targów, w tzw. Amfiteatrze, usytuowanym w bezpośrednim sąsiedztwie naszego stoiska, odbyło się seminarium „Wokół papieru i tektury”. W wystawie i seminarium wzięły udział firmy: Antalis, Canson, Ecco-Papier, Konstans, Myllykoski i Papyrus.
Głównym elementem przedsięwzięcia pod nazwą „Magazyn papieru i tektury” była ekspozycja wybranych produktów z oferty producentów i dystrybutorów papieru. W obszernych gablotach pokazano przekrój najciekawszych produktów: od bibułki, przez papiery do druku i kreacji, po tekturę. Uwagę zwiedzających przyciągały arkusze i zwoje różnobarwnej kalki, papiery zdobione w masie preparowanymi liśćmi roślin, płatkami kwiatów, kolorowymi włóknami, papiery mieniące się i opalizujące, papiery skóropodobne, wzorniki zawierające setki próbek papierów do wszelkich możliwych zastosowań, wreszcie – kolorowe magazyny jako przykład zastosowania papierów graficznych.

W trzecim dniu targów (21 kwietnia) w sąsiadującym ze stoiskiem „Świata DRUKU” „Amfiteatrze” odbyła się przygotowana przez firmę Prisco przy współudziale naszego wydawnictwa prezentacja „Drukowanie bez alkoholu w aspektach ekonomicznym i środowiskowym”, którą przedstawił Jean Decoene. Prezentacja była prowadzona w języku angielskim, tłumaczył Sławomir Raźniewski.
Drukowanie bez alkoholu jest praktykowane w Stanach Zjednoczonych już od ponad trzydziestu lat. Stosuje się je przede wszystkim ze względu na obowiązujące w tym kraju rygorystyczne przepisy związane z ochroną środowiska. Obecnie Europa także zaczęła zaostrzać przepisy związane z emisją lotnych związków organicznych (VOC). Należy więc zwrócić szczególną uwagę na nowe metody drukowania, które są w stanie w pełni zastąpić tradycyjny proces, a nawet, jak zapewniał prelegent, pozytywnie wpłynąć na jakość druku. Alkohol dzięki swoim właściwościom był kiedyś jedynym i niezastąpionym środkiem dodawanym do płynu zwilżającego w druku offsetowym. Zmniejsza on napięcie powierzchniowe środka zwilżającego, zwiększa jego lepkość, szybko odparowuje umożliwiając lepszą kontrolę nad temperaturą, a także dezynfekuje obieg wodny w maszynie drukującej zapobiegając rozwojowi alg, grzybów i bakterii. Jednakże niekorzystne są toksyczne właściwości alkoholu, wysokie koszty użycia oraz bardzo niska temperatura zapłonu (ok. 11,8oC). Z tego właśnie względu coraz częściej myśli się o zamienniku alkoholu, który połączyłby jego korzystne właściwości z nieszkodliwością dla środowiska oraz redukcją kosztów.

W dniach 20–21 kwietnia br., podczas targów Euro-Reklama na stoisku „Świata DRUKU” w pawilonie 5 odbyły się warsztaty i pokazy „na żywo” pt. „Jakość i efektywność w wielkim formacie”, zorganizowane przez wydawcę naszego miesięcznika i Międzynarodowe Targi Poznańskie. W programie warsztatów znalazły się zagadnienia z zakresu zarządzania i marketingu oraz prezentacja nowych rozwiązań dla rynku reklamy.
Wykład Doroty Kałowskiej (Cobalt Spark), która przedstawiła „Strategie zarządzania tożsamością marki”, jak zawsze zgromadził duże grono słuchaczy. Na początku referentka zdefiniowała pojęcie marki jako kombinacji produktu fizycznego, nazwy, opakowania, reklamy oraz towarzyszących im działań z zakresu dystrybucji i ceny. O wartości marki decyduje jej kapitał: świadomość marki – siła, z jaką marka jest obecna w umyśle odbiorcy, skojarzenia – wszystko, co łączy odbiorcę z marką: autowizerunek, atrybuty marki, jej osobowość, jakość – rzeczywista i postrzegana (nadrzędną rolę pełni tu produkt), lojalność – skłonność konsumentów do stałego wybierania marki. W dalszej części wykładu jego autorka skoncentrowała się na zagadnieniach związanych z tożsamością marki, która oznacza pożądany przez przedsiębiorstwo sposób postrzegania marki. Jest to kompleksowy komunikat o marce, wysyłany przez przedsiębiorstwo do potencjalnych odbiorców za pośrednictwem odpowiednich narzędzi komunikacji marketingowej. Wskazała na zachodzącą często rozbieżność pomiędzy tożsamością a wizerunkiem marki (obrazem tożsamości marki w świadomości konsumenta). Omówiła wizualne elementy tożsamości marki, jak nazwa, znak towarowy, opakowanie, i strukturę komunikacji wizualnej – reklamy, materiały informacyjne, POS. Następnie wskazała, jakie marki mogą liczyć na lojalność klientów – są to marki oferujące unikalne wartości, korzyści odpowiadające stylowi życia klientów, pasują do ich wyobrażenia o sobie i pozwalają na autoprezentację. Istotą brandingu jest odkrycie unikalnej w ocenie konsumenta przewagi marki. Kodowanie tożsamości marki odbywa się z użyciem dwóch typów argumentacji: racjonalnej i emocjonalnej. W marketingu może dominować model „push” („hard sell”), czyli namawianie konsumentów do zakupu poprzez reklamę i promocję sprzedaży, lub model „pull” („soft sell”), czyli motywowanie nabywców do zakupu, dostarczenie konsumentom powodów do poszukiwania oferty danej firmy. Powyższe zagadnienia zostały szczegółowo omówione na przykładzie marki Promise. Referentka przedstawiła kolejne etapy analizy marki: audyt, strategia marki, jej tożsamość, pozycjonowanie, grupy docelowe, architektura marki, strategia „branded house”, osobowość marki, język jej komunikacji, system komunikacji wizualnej, obietnica marki.

Zarząd Międzynarodowych Targów Maszyn, Materiałów i Usług Poligraficznych Poligrafia 2005 zorganizował konkurs na innowacyjne materiały, urządzenia lub technologie. Zgłoszono dwadzieścia dwa wnioski, spośród których sąd konkursowy składający się z dziesięciu poligrafów, po zapoznaniu się z opiniami dziesięciu rzeczoznawców, wytypował siedem rozwiązań do wyróżnienia Złotymi Medalami Międzynarodowych Targów Poznańskich. Obserwując jednak wystawione maszyny, materiały i technologie stwierdziłem, że na złote medale zasłużyły również inne rozwiązania, ale brak zgłoszeń uniemożliwiał ich ocenę.
Złote Medale zostały wręczone 20 kwietnia 2005 r. Poniższe zestawienie (w kolejności alfabetycznej firm) przedstawia nagrodzone maszyny, materiały i technologie.

Spośród produktów zgłoszonych do konkursu i prezentowanych podczas targów Euro-Reklama 2005 nagrodzono:
• planer magnetyczny Exaplaner; producent: firma Exacompta S.A. (Francja); zgłaszający: Quo Vadis Polonia Sp. z o.o., Poznań
• R0212 – papier z połyskiem, nanoporowy, wodoodporny, szybko schnący, do profesjonalnego druku zdjęć formatu A4, A3, 10×15; rolki szerokości 610 mm, 330 mm; do wykorzystania jako nośnik reklamy; producent: Rayfilm s.r.o., Republika Czeska; zgłaszający: Rayfilm.pl., Gliwice
• laser do znakowania z filtrem Speedy Finemarker; producent: Trotec GmbH, Austria; zgłaszający: Trodat Polska Sp. z o.o.
• oprogramowanie do projektowania i sterowania ploterem grawerującym Artcam Insignia Entry; firma Infotec Paweł Terlikowski, Poznań
• rolowany wystawienniczy system banerowy z możliwością szybkiej wymiany grafiki Cartridge; firma Kento S.C., Kraków
• mównica-autokufer Roll One – opakowanie do przewozu systemu wystawienniczego stanowiące po rozłożeniu mównicę konferencyjną; producent: Nomadic Display, Irlandia; zgłaszający: Extend Vision Sp. z o.o., Kraków
• drukarka wielkoformatowa Nur Tempo; producent Nur Macroprintes Ltd., Izrael; zgłaszający: Signtech C.E. Sp. z o.o., Katowice (zdjęcie powyżej)
• zestaw toreb pod nazwą „Spakuj się na fitness” T-121, firma: P.P.H. Oktis Jakusz Sitko, Pruszcz Gdański.

Firma AC&C HSH Group prezentowała nowe wersje oprogramowania wspomagającego produkcję wydawniczą w oparciu o format PDF. Po raz pierwszy programy AC&C HSH Group można było obejrzeć nie tylko na stoisku firmowym (znajdowało się ono na terenie Miasteczka Drukarń Polskich), ale także na stoiskach firm:
• Reprograf – prezentującej PuzzleFlow i PDF Tools wraz z naświetlarkami CtP firmy Screen
• Grafikus – prezentującej PuzzleFlow i PDF Tools wraz z naświetlarkami CtP firmy Lüscher
• KBA Grafitec – prezentującej PuzzleFlow i PDF Tools wraz z naświetlarkami CtP firmy Presstec
• Ankovo – prezentującej PuzzleFlow i PDF Tools wraz z naświetlarkami CtP firmy Heidelberg.

Obecnie powszechna jest tendencja do przypisywania wysokiej jakości druku fleksograficznego postępowi w dziedzinie pracy przygotowalni, technologii CtP oraz monitorowaniu procesu nanoszenia farb przez cylindry rastrowe. Podkreśla się również rolę nowych generacji farb do druku UV i wodorozcieńczalnych. Niejako mimochodem wspomina się o postępie technologicznym w produkcji maszyn drukujących. Aby wypełnić tę lukę i przedstawić najnowsze osiągnięcia w technologii maszyn drukujących flekso, już w październiku 2002 r. firma Edale w swojej fabryce w Romsey zaprezentowała nową maszynę do produkcji opakowań – Sigmę.
„Sigma jest maszyną bardzo uniwersalną, odpowiadającą oczekiwaniom klientów – mówi Bernhard Grob, dyrektor ds. eksportu firmy Edale. – Jest wybierana zarówno przez drukarzy offsetowych, którzy coraz częściej przechodzą na wąskowstęgową produkcję flekso z powodów niższych kosztów inwestycji, jak i przez drukarzy etykiet, którzy podejmują druk opakowań, aby zwiększyć zyski. W ciągu ostatnich dziesięciu lat firma Edale zyskała pozycję czołowego producenta fleksograficznych maszyn drukujących wąskowstęgowych do produkcji etykiet i różnorodnych opakowań. Wraz z innymi produktami, takimi jak Alpha – maszyna wyjściowa o zwartej budowie, Beta – maszyna o budowie modułowej, oraz opracowywany na zamówienie klienta system wspomagania produkcji – Web Mastery, Sigma stanowi część pełnego zakresu nowoczesnych maszyn fleksograficznych, oferowanych przez firmę Edale”.

W swojej praktyce zawodowej często spotykam się z tym, że użytkownicy wałków rastrowych mają duże problemy z rozróżnieniem, kiedy wałek nadaje się do czyszczenia, a kiedy czyszczenie nie przyniesie oczekiwanego rezultatu i należy oddać wałek do regeneracji. Postaram się tutaj przybliżyć czytelnikom podstawy diagnostyki, które umożliwią podejmowanie w przyszłości prawidłowych decyzji na podstawie własnych obserwacji.
W pierwszej kolejności omówię zużycie wałków rastrowych.
Zużycie wałków może nastąpić w wyniku miejscowego uszkodzenia struktury siatki rastrowej lub na skutek różnorakiego rodzaju wyłamania progów. Może być też wynikiem naturalnego równomiernego starcia progów. Uszkodzenia mechaniczne statyczne powstają, gdy maszyna nie pracuje i najczęściej są wynikiem nieuwagi obsługi. Przyczyną jest zazwyczaj upuszczenie narzędzia lub całego wałka podczas naprawy maszyny. Czasem powodem jest uderzenie podczas zakładania osłony lub dostawiania innego elementu, jak prowadnica, rakiel itd. W wyniku uderzenia powstaje tzw. „dziura” w siatce rastrowej, czyli brak progów na pewnym obszarze. W procesie drukowania przejawia się to w ten sposób, jakby na wałku powstał jeden duży kałamarzyk wśród wielu małych kałamarzyków. Ten kałamarzyk przekaże więcej farby, co na wydruku uzewnętrzni się pojawieniem się ciemniejszej plamy. Oczywiście taki raster nie nadaje się do dalszego użytku.

W druku fleksograficznym do przenoszenia farby na podłoże używa się – jak sama nazwa wskazuje – form elastycznych. Nie są one jednak wieczne. Z uwagi na to, że materiał, z którego są wykonywane, jest produktem wrażliwym, wymagają one szczególnie ostrożnego traktowania. Tylko w ten sposób można zapewnić im możliwie najdłuższą trwałość, wysoką i powtarzalną jakość druku w każdym wznowieniu, czyli: wyższą wydajność i niższe koszty.
Obecnie w większości przygotowalni produkcja odbywa się na materiałach pochodzących od czołowych producentów, w nowoczesnych urządzeniach i przy ścisłym przestrzeganiu reżimu technologicznego. Na jakich więc etapach mogą wystąpić czynniki szkodliwe dla klisz, czyli fotopolimerowych form drukowych?
Po pierwsze: w transporcie. Dlatego zawsze konieczne jest stosowanie piankowych przekładek między poszczególnymi formami drukowymi oraz sztywnego, grubego i mocno sklejonego opakowania z tektury. Opakowanie powinna opasywać taśma (klejąca) z nadrukiem firmowym, jako gwarancja, że nie było ono naruszone. Przesyłka oczywiście powinna być odpowiednio oznakowana piktogramami informującymi o delikatnej zawartości opakowania. Materiał tak kosztowny można powierzyć tylko zaufanemu przewoźnikowi – takiemu, którego kurierzy będą postępować z przesyłką ostrożnie. A więc powinna to być firma sprawdzona i zobowiązana umową.

W dniach 5 i 6 kwietnia br. w Międzynarodowym Centrum Biocybernetyki PAN w Warszawie odbyło się V Forum Fleksograficzne, zorganizowane przez Zrzeszenie Polskich Fleksografów PLFTA. Tematyka referatów obejmowała przede wszystkim najnowsze rozwiązania technologiczne dla fleksografii.

W ubiegłym roku firma Schur Flexible Poland Sp. z o.o. zorganizowała konferencję, która miała na celu przybliżenie klientom pracy drukarni. Idea była prosta – polepszenie współpracy. Nie ma bowiem lepszych warunków do pracy, niż wówczas, gdy obie strony znają i wzajemnie rozumieją swoje problemy. W kwietniu tego roku Schur Flexible Poland ponownie zorganizował konferencję z udziałem swoich klientów, jednak tym razem zaproszono także dostawców. Chodziło o to, aby jedni i drudzy spotkali się i porozmawiali ze sobą: o trudnościach napotykanych w codziennej pracy, o nowych trendach oraz o możliwościach, którymi dysponują, a które często nie są wykorzystywane tylko dlatego, że druga strona o nich nie wie. Pomostem, który łączy obie strony jest drukarnia – stąd idea spotkania.
Otwarcia konferencji dokonał dyrektor zarządzający Schur Flexible Poland, Marek Pawlak. Powitał gości oraz przedstawił plan spotkania.

Na miejsce obchodów 60-lecia istnienia Wojskowej Drukarni w Łodzi jej dyrekcja wybrała dawny pałac Scheiblera przy placu Zwycięstwa, będący obecnie siedzibą Muzeum Kinematografii. Wybór okazał się nad wyraz słuszny, bo pełne przepychu wnętrza tego pofabrykanckiego obiektu dały znakomitą oprawę uroczystości, a dzięki ładnej pogodzie uczestnicy spotkania mogli bawić się i wypoczywać także w pałacowym ogrodzie. Uroczystość odbyła się 29 kwietnia 2005 r.
Obchody jubileuszu rozpoczęły się krótkim programem artystycznym w wykonaniu uczniów Szkoły Muzycznej i Stopnia przy ul. Szpitalnej w Łodzi, po czym swoje satyry i fraszki deklamowała poetka Marianna Sokół ze Stowarzyszenia Literackiego Akant, działającego przy Klubie Garnizonowym w Łodzi.

W dniu 5 maja w hotelu Sofitel Victoria w Warszawie odbyła się konferencja prasowa, na którą zaprosili dziennikarzy, przede wszystkim z prasy lokalnej i branżowej, Tadeusz Winkowski, prezes firmy Winkowski Sp. z o.o. i Gmina Wyszków. Tematem spotkania był „Projekt zagospodarowania terenu i obiektów po zakładzie produkcyjnym FSO w Wyszkowie i uruchomienie w tym miejscu jednego z największych w Europie Centrum Poligraficzno-Logistycznego”. W styczniu firma Winkowski doszła z Gminą Wyszków do porozumienia, na podstawie którego zakupiła prawie 17-hektarowy teren i zabudowania będące uprzednio własnością Zakładu Zespołów Napędowych FSO. Podczas konferencji prasowej Grzegorz Nowosielski, burmistrz Wyszkowa, podziękował inwestorowi za wybór tego miasta jako miejsca utworzenia nowej drukarni i całego centrum. Burmistrz mówił o tym, jak wiele znaczy dla miasta ta inwestycja (likwidacja problemu bezrobocia). Podkreślił, że kiedy zakończono negocjacje, sprzedaż terenu firmie Winkowski odbyła się bardzo sprawnie i szybko. Zapewniał o ścisłej współpracy władz z inwestorem. Zapowiadał liczne ułatwienia, między innymi skrócenie toku spraw w lokalnych urzędach.

W przepisach prawa pracy istnieje pojęcie pracy monotonnej, a także pracy w ustalonym z góry tempie. Problem z określeniem, która praca spełnia warunek pracy monotonnej, pojawił się z chwilą wejścia w życie art. 145 kodeksu pracy, nakładającego na pracodawcę obowiązek ustalenia wykazu prac monotonnych i skonsultowania go z przedstawicielami pracowników. Zgodnie z opinią Zakładu Ergonomii Centralnego Instytutu Ochrony Pracy, monotonia pracy objawia się rozwijającym się powolnie stanem zredukowanej aktywności, która może być skutkiem wykonywania długotrwałych, powtarzalnych zadań. Prowadzi do zmęczenia, spadku i wahania sprawności fizycznej i umysłowej oraz wydajności pracy, a także do obniżenia czujności i wydłużenia czasu reakcji. Monotonia stanowi również znaczne obciążenie psychiczne pracownika.
Każdy czytający powyższą definicję monotonii pracy mógłby znaleźć elementy tego zjawiska w pracy przez siebie wykonywanej, a co za tym idzie, oczekiwać umieszczenia swojego stanowiska w wykazie prac uciążliwych, uprawniającym do dodatkowych, płatnych przerw w pracy. Cały dowcip polega na tym, że wykaz prac monotonnych, zgodnie z dyspozycją art. 145 k.p., ustala pracodawca po konsultacji z pracownikami.
W praktyce nie spotkałem się z tym, aby pracownicy występowali do pracodawcy z umotywowanym wnioskiem o umieszczenie ich pracy w takim wykazie. Taka sytuacja prowadzi do swoistego pata, gdyż w większości zakładów pracy nie ma ustalonego wykazu prac szczególnie uciążliwych, mimo iż w prawie stu procentach zakładów pracy funkcjonują np. komputery, a praca przy ich ciągłej obsłudze jest pracą wypełniającą wyżej przytoczoną definicję pracy monotonnej, że o uciążliwości nie wspomnę.

Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Polsce dziecko może przebywać w przedszkolu dziewięć godzin, a więc powstają przedszkola działające w takim właśnie czasie. Ostatnio reklamują się nawet placówki otwarte przez godzin 15 (można wybrać godziny pobytu dziecka). Ich oferta jest skierowana do osób dobrze zarabiających, które stać na opłacenie dość drogiej usługi. Dzieci w takim przedszkolu otrzymują całodzienne wyżywienie, często mogą same wybierać skład posiłków, jak z karty w knajpie. Jedzenie jest dobrze zbilansowane przez fachowca. Czas jest wypełniony sensownie ustrukturalizowanymi zajęciami, zabawa przeplata się z dydaktyką, a całość jest realizowana przez profesjonalną kadrę z wyższym wykształceniem. Dzieci spędzają dzień w małych grupach. Przyjazne środowisko sprzyja rozwojowi poznawczemu, a i rozwój społeczny jest dobrze stymulowany. Z emocjami też jest w porządku. Wychowawczynię można przecież kochać jak mamę, a nawet bardziej. Pani nie jest zabiegana, nie niecierpliwi się z byle powodu, nie krzyczy, nie szarpie. Nie jest zmęczona.
Najlepiej rzecz urządzić tak. Rano bieg do przedszkola, a rodzice do pracy. Wieczorem odbiera dziecko ten rodzic, który akurat wcześniej skończył pracę. Co jakiś czas trzeba poświęcić kilka minut na rozmowę z wychowawczynią. Rozmowa jest na ogół idiotyczna. Ona chwali i chwali postępy rozwojowe dziecka. Skoro rozwija się dobrze, to przecież nie ma o czym mówić. Trzeba przywieźć maluszka do domu. Może jeszcze coś obejrzy w telewizji albo pogra w grę. Kąpiel i spać. I z głowy.
Najgorsze są dni wolne od pracy. Oto obcy sobie ludzie nie mają żadnych innych obowiązków poza tym, żeby miło spędzić czas. Obcy, bo przecież ta kooperatywa zwana małżeństwem opiera się na niepisanej, cichej umowie, że małżonkowie nie wchodzą sobie w drogę, wspierają się w codziennym mozole robienia kariery, zarabiają pieniądze i poprawiają sobie komfort konsumpcji. Kiedyś było inaczej, ale to dawno.