Nowe numery telefonów „ŚD”
Wszystkich Czytelników informujemy, że zmieniły się nasze numery telefonów. Obecnie prawidłowe numery to: (42) 687 12 92, 688 79 49, 689 80 90, faks (42) 687 12 99.


Największy portal branży poligraficznej
Największym i najważniejszym źródłem informacji o branży poligraficznej na świecie i o zbliżających się targach drupa jest portal www.drupa.de Pod hasłem „one world – one drupa” oferuje pełny przegląd nowości w branży druku i mediów na całym świecie oraz komplet informacji o targach drupa 2004, które odbędą się w Düsseldorfie w dniach 6–19 maja tego roku.
Portal prezentuje informacje w przejrzystym układzie, w dwóch wersjach językowych: niemieckiej i angielskiej. Wśród głównych haseł znajdują się: nowości, podstawowe informacje, program ramowy, wystawcy i produkty, serwis dla wystawców.
Pod hasłem: Informacje podstawowe (Basis-Informationen) wystawcy i odwiedzający znajdą podstawowe dane umożliwiające szybkie zaplanowanie udziału w targach (m.in. zakres tematyczny, terminy, godziny otwarcia, plan terenów targowych, ceny biletów wstępu i katalogu; karty wstępu i katalog można zamówić online).
Pod hasłem: Wystawcy i produkty (Aussteller & Produkte) znajdują się kompletne informacje o każdym z wystawców, wraz z numerem hali i numerem stoiska. Wyszukiwarka daje różnorodne możliwości indywidualnych poszukiwań. Wystawcy mają możliwość uzupełnienia swoich danych o dodatkowe informacje o przedsiębiorstwie i produktach, dzięki czemu bank danych jest najbogatszym źródłem informacji o branży poligraficznej na całym świecie. Moduł online jest pomocny przy nawiązywaniu kontaktów – użytkownik może zgłosić pożądany termin wizyty i rozmów na stoisku danego wystawcy. Informacje zawarte w banku danych będą dostępne także podczas trwania targów, za pośrednictwem elektronicznego systemu informacji KATI – na terenach targowych będą do dyspozycji zwiedzających stoiska informacyjne z obsługą, a także 70 ekranów dotykowych umożliwiających samodzielne dotarcie do pożądanych informacji. Wszystkie informacje można zresztą już teraz pobrać do swoich elektronicznych nośników danych, co pozwoli lepiej zaplanować pobyt na targach.
Pod hasłem: Nowości (News) zainteresowani znajdą między innymi: ważne informacje dotyczące targów drupa 2004 (rodzaj przewodnika po targach), aktualności z całego świata nadsyłane przez znaczące wydawnictwa branży poligraficznej, temat miesiąca, przegląd wydawnictw i mediów współpracujących z drupa, „drupa Report” – oficjalny organ targów, „DigitaldruckForum” – a w nim między innymi zorganizowaną przez Messe Düsseldorf ankietę na temat przyszłości druku cyfrowego, w której każdy zainteresowany może wziąć udział.
Pod hasłem: Program ramowy (Rahmenprogramm) znajduje się zestawienie wszystkich towarzyszących targom imprez fachowych – pokazów specjalnych, sesji itd.
Poza tym w portalu można znaleźć wiele dodatkowych informacji: koncepcję drupacity, krótką charakterystykę poprzednich targów – drupa 2000, a także informacje o najważniejszych targach poligraficznych na świecie i linki do ich stron internetowych.

Ocena jakości offsetowych form drukowych wykonanych w technologii CtP

Technologia Computer-to-Plate (z komputera na formę drukową) polega na bezpośrednim przenoszeniu informacji z komputera na formę drukową (poza maszyną drukującą). Jakkolwiek technologia ta jest dość nowa (pierwsze komercyjne systemy CtP pojawiły się na początku lat dziewięćdziesiątych), już doczekała się innowacji. Należą do nich systemy CtP z laserem fioletowym. Do momentu wprowadzenia naświetlarek z laserem fioletowym wiodącą pozycję na rynku CtP miały systemy oparte o laser z zakresu promieniowania podczerwonego.

Pod koniec ubiegłego roku odbyła się w Bernie konferencja poświęcona tematowi opakowań, zorganizowana przez Europejskie Stowarzyszenie Wklęsłodruku (ERA).
Konferencję otworzył John Durston – dyrektor generalny firmy Amcor Flexibles Europe. Mówił o kierunkach rozwoju, wymaganiach oraz znaczeniu rynku opakowań miękkich zadrukowanych technologią wklęsłodruku. Wielokrotnie podkreślał znaczenie organizacji ERA dla promowania rotograwiury na wspomnianym rynku.

Jednym z podstawowych etapów procesu drukowania offsetowego (jeżeli nie mówimy o drukowaniu offsetowym bez zwilżania) jest proces zwilżania formy drukowej. Już dawno minęły czasy, kiedy do zwilżania formy w drukowaniu offsetowym stosowano zwykłą wodę. Dzisiaj roztwór zwilżający składa się z wielu komponentów, które zapewniają mu niezbędne właściwości. Do podstawowych parametrów roztworu zalicza się:
• kwasowość
• przewodnictwo elektryczne
• zdolność do zwilżania i powlekania formy drukowej
• zdolność do wytwarzania stabilnej emulsji „roztwór zwilżający-farba”.

Na rynku usług poligraficznych w Polsce najlepsza chyba jest obecnie sytuacja fleksografii. Udział tej techniki druku w rynku wzrasta, prognozy na przyszłość również są dobre. Jednocześnie wiadomo, że rosną wymagania jakościowe stawiane produktom, technologia ciągle się rozwija. Wzrasta też kompleksowość usług – przygotowalnie fleksograficzne oferują producentom opakowań coraz szerszy zakres usług: często od projektu poprzez cyfrowy proof po wsparcie przy realizacji zamówień. Wiąże to wprawdzie klienta, ale też wymaga dodatkowych inwestycji. Czy klienci doceniają te starania? I czy w ostatecznym rozrachunku to się opłaca? Interesujące nas zagadnienia zgrupowaliśmy w trzy bloki. Oto one.

Udoskonalenia w druku fleksograficznym, obejmujące laserowo grawerowane wałki ceramiczne (często o bardzo wysokiej liniaturze), cyfrową przygotowalnię, nowoczesne płyty fotopolimerowe, technologię CtP, szybko drukujące maszyny, sprawiają, że fleksografia przy relatywnie niskich kosztach oferuje dziś wysoką jakość druku.
Mimo to większość drukarzy nie wykorzystuje w pełni możliwości maszyny i często napotyka problemy. Ostatnie badania wykazały, że 70% wszystkich wad druku wynika bezpośrednio z samego procesu drukowania. Zarówno producenci maszyn, jak i dostawcy farb, mając na względzie pomoc drukarzom wydają wiele poradników opisujących wady druku, ich przyczyny i metody rozwiązywania.
W tym artykule skupimy się na zjawisku ghostingu, czyli tak zwanych duchów we fleksografii.

W druku fleksograficznym elementem decydującym o ilości farby użytej do wydruku jest wałek rastrowy. Jego kałamarzyki są napełniane cieczą przez układ farbowy, w dalszej zaś kolejności następuje przekazanie farby z kałamarzyków na formę drukową, a z niej na końcowy produkt. W zależności od tego, ile farby zmieści się w kałamarzykach w procesie napełniania, odpowiednia ilość farby pojawi się na produkcie. W odniesieniu do wałków rastrowych spotykamy się często z trafnym określeniem: „dozowanie farby”. Bo rzeczywiście, poprzez odpowiedni dobór pojemności kałamarzyków wałka rastrowego możemy precyzyjnie dozować ilość farby w druku.

W branży poligraficznej termin cromalin już od dawna stał się synonimem odbitki próbnej. Opracowana ponad 30 lat temu przez firmę DuPont technologia wykonywania analogowych odbitek próbnych jest dla poli-grafów-profesjonalistów swoistym standardem. A od niedawna firma prezentuje cyfrowe systemy odbitek próbnych – Cromalin AQ/AX/iG. Na targach Poligrafia 2003 w Poznaniu po raz pierwszy w Polsce zaprezentowano nowy cyfrowy system odbitek próbnych – Cromalin b2.

W dniach 28 i 29 stycznia w Warszawie odbyła się czwarta międzynarodowa konferencja na temat zabezpieczeń papierów wartościowych, zorganizowana przez firmę Pyrabelisk Conferences Ltd. (pełny tytuł konferencji: Security Printing in Central/Eastern Europe and Russia/CIS), a sponsorowana przez Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych.

W następstwie przemian gospodarczych zachodzących w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej dużą rolę na rynku zaczęły odgrywać produkty markowe. Zainteresowanie nimi było spowodowane przede wszystkim modą na produkty znanych i cenionych firm – nie dla wszystkich wtedy jeszcze liczyła się gwarancja jakości, którą zapewniała marka producenta. Nie wszyscy jednak mogli pozwolić sobie na zakup takich produktów. W związku z tym, że wystąpiło zapotrzebowanie na produkty oznaczone marką, jednak tańsze od oryginalnych, ukształtowała się szara strefa, w której obecnie na szeroką skalę odbywa się podrabianie markowych produktów i sprzedawanie ich jako oryginalnych, lecz po niższych cenach. Jakość podrabianych produktów oczywiście nie odpowiada jakości oryginałów. Podrabianie markowych produktów dotyczy głównie towarów importowanych, jednak coraz częściej na polskim rynku pojawiają się również podrabiane produkty pochodzenia krajowego.

Wstęp
Po raz pierwszy normy ISO zostały opublikowane w 1987 r. przez światową federację narodowych instytucji normalizacyjnych, noszącą nazwę International Organization for Standarization i mającą siedzibę w Genewie. Organizacja ta została założona w roku 1946 w celu ujednolicenia w skali światowej norm w zakresie produkcji, handlu i komunikacji. W skali europejskiej odpowiednikiem tej organizacji jest Euro-pejski Komitet Normalizacyjny (Euro-pean Committee for Standardization, ECS). ISO jest organizacją pozarządową, skupiającą krajowe organizacje normalizacyjne ze 111 państw. Ze względu na jej pozarządowy charakter normy tej organizacji nie są obligatoryjne, czyli mogą być stosowane dobrowolnie.
Wypracowane normy, w zależności od tego, czego dotyczą, mają różną numerację. Normy ISO 9000 regulują kwestie zarządzania jakością produktów lub usług. Normy ISO 14000 – zagadnienia zarządzania środowiskowego. Kolejną rodziną norm z serii zintegrowanego zarządzania przedsiębiorstwem są normy ISO 18000. Regulują one kwestie zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie.

Pierwszym krokiem przy projektowaniu strony www jest stworzenie struktury powiązań pomiędzy poszczególnymi ekranami-stronami. Gromadząc materiał tekstowy i ilustracyjny dzielimy go na odpowiednie części, tak by tworzyły one kompletną zawartość poszczególnych stron. W odróżnieniu od typowego linearnego układu stron w publikacjach drukowanych, w których kolejność stron jest z góry ustalona, na stronach www możemy poruszać się w różnych kierunkach, samodzielnie ustalając ścieżkę. Dzieje się tak jednak tylko pozornie, gdyż sieć powiązań pomiędzy poszczególnymi stronami zostaje także zaprojektowana i nie zawsze możemy wykorzystać pełną swobodę poruszania się po poszczególnych tematach, wiążąc je ze sobą tak, jak nam się podoba. Jednak struktura połączeń pomiędzy poszczególnymi stronami jest dużo bardziej elastyczna i uniwersalna niż to ma miejsce w publikacjach papierowych. Tworząc taką strukturę merytorycznych powiązań posługujemy się modelem drzewa lub, w bardziej skomplikowanych konfiguracjach, modelem sieci. Powiązania takie są nazywane hyperlinkami.

Dwudziestego trzeciego stycznia br. w Bibliotece Wydziału Chemicznego Politechniki Łódzkiej odbyło się uroczyste otwarcie wystawy papierów czerpanych autorstwa Swietłany Chadżynowej i Agnieszki Andruszkiewicz. Dr Swietłana Chadżynowa, wykształcona w Ukraińskiej Akademii Drukarstwa we Lwowie, od czterech lat pracuje jako adiunkt w Instytucie Papiernictwa i Poligrafii Politechniki Łódzkiej. Agnieszka Andruszkiewicz, absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Łodzi, jest obecnie studentką trzeciego roku na kierunku Papiernictwo i poligrafia PŁ. Obie panie przed kilku laty połączyła pasja tworzenia w papierze czerpanym. Swój dorobek prezentowały już na kilku wcześniejszych wystawach.

Wyniki badań przeprowadzonych przez Polską Izbę Druku oraz Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Poligraficznego, jak również uchwały I Kongresu Poligrafów Polskich, który odbył się w 1999 roku we Wrocławiu, potwierdziły konieczność zajęcia przez środowisko poligrafów zdecydowanego stanowiska w kwestii kształcenia przyszłej kadry. Obecny stan kształcenia jest wysoce niezadowalający i budzi wiele obaw co do przyszłości: pracodawcy narzekają na niedostateczne przygotowanie absolwentów w zakresie nowych technologii poligraficznych, zaś szkoły, zarówno średnie, jak wyższe, uskarżają się na brak nowoczesnego sprzętu oraz pieniędzy na zapewnienie właściwego przebiegu procesu dydaktycznego w warsztatach i laboratoriach badawczych.

O zainteresowaniu zmianami w Kodeksie pracy najlepiej świadczy fakt, że wszystkie czasopisma, które załączyły do swoich wydań kodeks w formie książkowej lub płytowej, rozchodziły się w znacznie zwiększonych nakładach. Nie ulega wątpliwości, że ten akt prawny jest najbardziej popularną ustawą w całym polskim prawie, a częstotliwość, z jaką jest ona nowelizowana, utrzymuje ją na czołowym miejscu na liście hitów wydawniczych.
Niestety, w parze z ilością wnoszonych zmian nie idzie jakość tworzonych przepisów, które są coraz mniej czytelne i zaczynają znacznie odbiegać od życiowej logiki. Argumentowanie wszystkiego koniecznością dostosowania do wymogów Unii Europejskiej nie wytrzymuje konfrontacji z polskimi realiami i sprawia, że większość wprowadzanych rozwiązań będzie tylko papierowym prawem.

Praca w korporacji to ścieżka wojownika, a nie ofiary – mówi Jacek Santorski, „psycholog biznesu” („Twój Styl”, 2/2004). Swego czasu pan S. wystawił dobrą ocenę reality show, czym podpadł środowisku, ale to go pewnie nie bardzo bolało, bo kasa to dobre znieczulenie. Wcześniej nazywał siebie psychoterapeutą i dodawał, że jest z wyznania buddystą. Teraz przedstawia się jako psycholog biznesu. Pokażcie mi psychologię biznesu, a ja pokażę wam psychologa biznesu – w omawianym przypadku: psychologa własnego biznesu. Co mu pozostało? Anachroniczna frazeologia, w rodzaju „ścieżka wojownika, a nie ofiary”. Nie ma, panie S., opozycji między ścieżką wojownika i ofiary – wojownik swoją ścieżkę tworzy sam, tańcząc przy ognisku, a nie poprzez walkę. Ofiara nie ma żadnej swojej ścieżki – tkwi w miejscu i cierpi. Jej jedyną drogą – w otchłań szaleństwa – jest strach. Nie ta metafora, nie ta filozofia, chyba że wojownik J. S. ofiarami chce uczynić swych czytelników.
To nic innego niż autoprezentacja.

Postępujący na całym świecie rozpad papieru o odczynie kwaśnym obserwowany jest przede wszystkim w przypadku papieru produkcji maszynowej. Spowodował on podjęcie różnorakich działań o charakterze zarówno ratunkowym, jak i profilaktycznym, w celu zachowania utrwalonego na papierze dziedzictwa kulturowego, które jest gromadzone w bibliotekach i archiwach. W wielu krajach opracowano programy, które w sposób całościowy ujmują problematykę ratowania i ochrony zbiorów zachowanych na papierze. Jednym z segmentów tych programów jest problem kwaśnego papieru. Takie podejście postrzega się zarówno (dla przykładu) w holenderskim programie o nazwie „Metamorfoze”, jak i w krajowym programie o nazwie „Kwaśny Papier”. W obu tych programach ujęto szereg działań zmierzających do porządkowania sytuacji w bibliotekach i archiwach. W programie krajowym celem jest ocena stanu zachowania zbiorów – również pod względem zniszczeń biologicznych (grzyby i owady), które jeżeli chodzi o zasięg nie są mniejsze od strat spowodowanych autodestrukcją kwaśnego papieru produkcji maszynowej. Wynika z tego konieczność opracowania mikrobiologicznych metod masowej ochrony krajowych zbiorów na papierze oraz wdrożenia tych metod do praktyki, jak również podjęcia odkwaszania tych zbiorów, prowadzonego w skali masowej, a więc z zastosowaniem specjalistycznych technik i urządzeń. Równolegle istnieje potrzeba ograniczenia dopływu do bibliotek i archiwów wytworów papierowych o odczynie kwaśnym. Niezbędne jest stworzenie w kraju sieci ośrodków podejmujących w skali masowej konwersję materiałów bibliotecznych i archiwalnych, przede wszystkim na drodze mikrofilmowania, w celu ochrony oryginałów zachowanych na papierze lub dla uratowania w ten sposób informacji utrwalonej na papierze o znacznym stopniu degradacji. Kolejna sprawa to szkolenia pracowników bibliotek i archiwów – by wymienić co ważniejsze wątki Wieloletniego Programu Rządowego „Kwaśny Papier”, koordynowanego przez Bibliotekę Narodową.